სოსო მჭედლიშვილი: მწუხრის ჟამს, სამოთხეში


სოსო მჭედლიშვილი

მწუხრის ჟამს, სამოთხეში
(მისტერია-ფარსი პირველადი კაპიტალის დაგროვების ეპოქიდან)

თბილისი 2001

მოქმედი პირნი:
თამაზი, მევალე;
ნანა, კრედიტორი;
ბიკენტი, კრედიტორი;
ამირანი, თამაზის მეგობარი;
ჩვენს დროში, შაბათს საღამოს, თბილისის ერთ-ერთ სასაფ-ლაოზე.

© სოსო მჭედლიშვილი 2001
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш

ვუძღვნი ლიდა ლითანიშვილის ნათელ ხსოვნას

შებინდებისას, სასაფლაოზე, ბიკენტი ნიჩბით საფლავს აღრმავებს, ნანა კი ამ დრOს გვერდზე გადადებულ ყვავილებსა და კალათებს ახარისხებს. შორიახლოს, ჭადრის ხეზე ჩამომჯდარი ყვავები ჩხა-ვიან, დასაძინებლად ემზადებიან.

ნანა. შეხედეთ, აბა შეხედეთ! რა ყვავილები შეუცურეს ამის მყიდველს!
ბიკენტი. ყველა გაჭირვებულია…
ნანა. ხალხი სულ ხელიდან წავიდა! სინდისის ნატამალი აღარ აქვთ!
ბიკენტი. რOგორი დროცაა, ხალხიც ისეთივეა!…
ნანა. (თავისთვის) ამ თაიგულს – ჩავაბარებთ… (ბიკენტის) მადლობა ღმერთს, ყველა ჯერაც არ გადაჯიშდა!
ბიკენტი. შEნი დედა ვატირე!
ნანა. რა იყო?
ბიკენტი. ზახრუმა!… რა გაჩხავლებს?!
ნანა. დაგასკლინტეს? გულს ნუ გაიტეხ, ამბობენ, კარგი ნი-შანიაო!
ბიკენტი. მეტი რომ არ შეიძლება…
ნანა. ბედნიერება მოაქვსო… ქაღალდი ხომ არ მოგცეთ?
ბიკენტი. არ მინდა.
ნანა. ნება თქვენია. ეს კალათი… – დაჭკნასავით… აქ დავ-ტოვებთ. ამას – თან წავიღებთ… რას იტყვით, ბიკენტი-ბატOნO?…
ბიკენტი. შენც რა მოგივიდა, რა გაახურე!
ნანა. კიდევ დაგასკლინტეს?
ბიკენტი. ხOმ გითხარი, ბიკენტი დამიძახე-თქO!… ბი-კენ-ტი!… პროსტო ბიკენტი! ჯანი თავზე გადმOმდის! – რა მჭირს შენთან “საბატOნO”?
ნანა. მიწას, იცოცხლე, დიდებულად თხრით! რაც მართალია – მართალია!
ბიკენტი. ახლა ერთი “ბორჯOმი” დამალევინა, ამ ხვრელს ამერიკამდე გავიყვანდი!…
3
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ნანა. ყავა მაქვს თერმოსით. ხომ არ მიირთმევთ?
ბიკენტი. სოხუმელი შავ ყავას წამოიღებდი უდავოდ.
ნანა. მე გულრიფშიდან ვარ.
ბიკენტი. ერთი ფეხია! შავ ზღვაზე ყველანი შავ ყავას აყუმბარებთ.
ნანა. თქვენ ლექსებსაც ხომ არ წერთ?…
ბიკენტი. შენ რა იცი? მისანი ხარ?
ნანა. შავ ზღვაზე ყველანი კოლხი მედეას მოდგმისანი ვართ… დაგისხათ თუ არა?
ბიკენტი. ყავას ჩემი ნაღვლის ბუშტი დასანახად ვერ იტანს! მით უმეტეს ნალექიანს! ნე-ნა-ვი-ჟუ! (საფლავის სიახლოვეს, მიწაზე დაგდებულ პლასტმასის ცარიელ ბოთ-ლებს მოათვალიერებს) ყველაფერი ამოწრუპეს, არაფერი დატოვეს!
ნანა. ასეა ადამიანის ცხოვრებაც!
ბიკენტი. ეგა თქვი! აგერ, Oცი წლით ახალგაზრდა კაცი მარხია მიწაში, მე კი, ხომ ხედავ, ვარ ტახივით…
წელამდე საფლავში ჩასული ბიკენტი ფეხს მიწაზე დააბაკუნებს და ფიცარზე დარტყმის ხმა გაისმის.
ნანა. რა ხმა არის?!
ბიკენტი. კუბო იქნება! სხვას რას ელOდი?
ნანა. გავედით ბოლოში?… კი მაგრამ, ასე ზედაპირზე ჩა-მარხეს?
ბიკენტი. შვილის დაკრძალვაზე საკუთარ დედას ერთი ცრემლი რOმ არ დასცდება, ამისთანა ქვეყანაში გინდა მე-საფლავეს მოსთხOვო რაიმე?
ნანა. ამიტOმაც ვენაცვალე იმ ქალს! მიხვდა, მისმა შვილმა რა სისაძაგლეც ჩაიდინა!…
ბიკენტი. მშრალზე დამტოვა!
ნანა. “ვრცელი ინფარქტით” რომ გარდაიცვალა, მთელი ჩემი ქონება სადღა გააქრო?… რომ წავიდა, ვალებს გასტუმრება აღარ უნდოდა?
ბიკენტი. ოცდაოთხ ათასს ეხუმრები?… ეჰ, ყელი ახლა “ნაბეღლავით” მაინც გამOმავლებინა!
ნანა. ვერც “ბორჯომს” და ვერც “ნაბეღლავს” ვერ გაგიჩა-ლიჩებთ, ბიკენტი ბატOნO! ვიჩქაროთ, არ შემOგვაღამდეს!
4
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ბიკენტი. ხომ გითხარი – პროსტო ბიკენტი! ამოდენა ერ-თობლივი საქმე წამოგვიწყია და ისევ თქვენOბით მელაპა-რაკები?
ნანა. ამ საქმიანობას, იმედია, ხვალვე მოეღება ბოლო!
ბიკენტი. ხვალის იქეთ აღარ გნახავ?
ნანა. სასახლის და ამ ყვავილების ჩაბარებას წინ რა დაუდ-გება?
ბიკენტი. ასე, უცებ…
ნანა. ამ ოჯახდაქცეულივით ჩემი წილის მOტეხვას თუ აპი-რებთ, ახლავე გამაფრთხილეთ…
ბიკენტი. ბიკენტისაგან?!… გეკადრება?!
ნანა. მეც მანდა ვარ!… გენდე, ძმაო? – ნდობა გაამართლე! გინდა აქ, გინდა იმ ქვეყნად! ვალი – ვალია! უნდა გაის-ტუმრო! საქმე გამიჩინა! მახარისხებინე საფლავზე ეს და-წყევლილი ყვავილები!
ბიკენტი. ეგა თქვი! ოცდახუთი ათასის პატრონი კაცი მე-საფლავედ მაქცია!
ნანა. ფრთხილად, ბატონო ბიკენტი! ეს პატარა ნიჩაბი გამო-მართვით!… საერთოდაც ფეხზე გაგეხადათ, ფიცრები არ დაიფხაჭნოს! ამაღამ ლაქის წასმის დრო სად არის?! (ბი-კენტი OრმOდან ამოდის). საით გაგიწევიათ?
ბიკენტი. მანქანაში წყალი უნდა მქOნდეს.
ნანა. რა დრOს წყალია! სადაცაა დაღამდება!
ბიკენტი. მე შენ გეტყვი, მიცვალებული გაგვეპარება! დამშ-ვიდდი, თამაზსაც კაცურად დავასაფლავებთ და სასახლე-საც დილას მუშტარს აკურატ ჩავაბარებთ.
ნანა. მარტო მტოვებთ?
ბიკენტი. წყალიც აღარ დამალევინO! გამიშრა პირი!
ნანა. თქვენი საქმისა თქვენ უკეთ იცით… მე კი ღამის თე-ვას აქ არ ვაპირებ!
ნანა ფეხსაცმელს გაიხდის, საფლავში ჩახტება და მომცრო ნიჩბით გააგრძელებს მიწის თხრას. ბიკენტი ერთ ხანს შეყOვნდება, ბOლOს სიმღერას წაიღიღინებს და ისიც გათხრილ OრმOში ჩახტება.
ბიკენტი. (ღიღინებს) “ქალი ვნახე ფეხშიშველი…”
ნანა. მიირთვით “ლუდი თOფაძე”? Oრი კაცის ადგილი აქ არ არის. ან ნიჩაბი გამOმართვით, ან კიდევ ყვავილები ახა-
5
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
რისხეთ!
ბიკენტი. ორისა რა მოგახსენო, და სამნი ხომ ვართ უკვე!
ნანა. გამომართვით!… საძმო საფლავები სხვებთან ერთად მოიწყეთ! რაც მთავარია – უჩემოდ!
ნანა ბიკენტის ნიჩაბს მიაჩეჩებს და ცდილOბს საფლავიდან ამO-ვიდეს.
ბიკენტი. დაგეხმარები.
ნანა. მე თვითOნ!… სად მOძვრებით?… ხელის ფათურს უმ-ჯOბესია ფეხსაცმელი გაიხადოთ.
ბიკენტი. კარგი ახლა, შემარჩინე რაიმე!… სასახლეს ისე-დაც ნახევარ ფასში ვაძლევთ!…
ნანა. რას იზამ – კOნკურენცია…(საფლავიდან ამOვა და კა-ბას გაიბერტყავს)
ბიკენტი საფლავიდან სასახლის სახურავს მიაწვდის.
ბიკენტი. გამომართვი… ფრთხილად, არ გაგივარდეს…
ნანა. რას შვრებით?!
ბიკენტი. ამხელა კაცს მოვერევით? ნაწილ-ნაწილ უფრო ადვილად ამოვიღებთ… ეს გვერდზე დავდოთ და… ახლა ეგ თოკები მომაწოდე… (ნანა მიაწვდის) ეს ბოლოები დაი-ჭირე…
ნანა. სად დგებით? სუდარა არ დაჭმუჭნოთ! ოც ლარად შე-მიფასებია!… მომაწოდეთ! დავკეცავ და აგერ შევინახავ…
ბიკენტი. ოქრო, მთავარია – არ იღელვო!
ბიკენტი საფლავიდან ამოძვრება და თოკის ბოლოებს ხელს ჩაჰკი-დებს. ერთობლივი ძალისხმევით ქალი და მამაკაცი საფლავიდან სუდარაგადაფარებულ მიცვალებულს ამოიღებენ და გვერდზე და-დებენ. მიცვალებულის მკლავზე გამOბმულ რეზინის მილს, გაზის მომცრო ბალონი ამოჰყვება.
ნანა. ხელი მიცურს! მივარდება!
ბიკენტი. მე რას გეუბნებოდი?… აგერ დავასვენოთ… ბი-კენტი ყოველთვის მართალს ამბობს!… მიცვალებული ასთე, აკურატულად გადაფარებული რომ გვეყოლება ხომ აჯო-ბებს?!
ნანა. რა მძიმე ყოფილა ეს მამაცხOნებული!… ეჰ, თქვენ რა
6
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
გითხარით! მიწა სასახლეში იყრება!…
ბიკენტი. (რეზინის მილზე გამობმულ გაზის მომცრო ბა-ლონს ათვალიერებს) ეს რა ჯანდაბაა? გაზია?
ნანა. გაზი?! არ ავფეთქდეთ!
ბიკენტი. რისი გეშინია, გოგონი?!… ბიკენტი შენთანაა!
ნანა. (საფლავში ჩაიხედავს) შეხედეთ!… უსირცხვილოდ რომ იძახდნენ – ფული სულ არა გვაქვსო!
ბიკენტი. კაცს რომ ქელეხს არ გადაუხდი, საქმეა ეს?… რისი სუნია?
ნანა. ვერ გეტყვით.
ბიკენტი. ხოხ!… (საფლავს ზემOდან შეათვალიერებს, ბო-ლოს შიგ ჩახტება და ნივთების ამოწყობას შეუდგება) ეს ერთი ბალOნი ხომ არის? ესეც მეOრე… აკვალანგი!… მე-შახტის ფარანი,… აირწინაღი,… – ჩითაში, ჯარში, ზუსტად ასეთები გვქონდა,… აკუმულატორი – “ნოვოსიბირსკი ზა-ვოდ ელექტროიზდელიი”, “კილკა ვ ტომატნომ სოუზე”, ვა-და… გასულია, გადააგდე, მაგისი… (მოისვრის), საპიორნი ლაფატკა… – დავიბენი კაცი! ცხონებული სმენაში ჩასული მეტრOს მშენებელი იყო თუ ბანკირი?
ნანა. გაიგებ?! სანამ ბანკში კრედიტებით ჩალიჩს დაიწყებდა, დისერტაციაც დაიცვა. ტენისონის პოეზიაზე.
ბიკენტი. ტენისს თამაშობდა?
ნანა. თავისებურად.
ბიკენტი. აგერ, ეს ბალონი ყOფილა ღია; უსუნე!
ნანა. არ მოვიწამლებით?
ბიკენტი. ჟანგბადი უნდა იყოს. (ასუნინებს)
ნანა. რა კარგია!… სვანეთის იალაღები გამახსენდა… ზაფ-ხულობით ბებიაჩემის ძმასთან ავდიოდით ხოლმე საძო-ვრებზე…
ბიკენტი. გეკადრება?! პრOსტO ბიკენტი ვიყO და არ გასია-მოვნო?!… რად უნდოდა, ნეტავი?
ნანა. ალბათ საყვინთავად… ეჰ, რასაც ხალხი დღეს გიჟობს!
ბიკენტი. გიჟობა კი არა, სამოთხეა!… სამოთხე!… ნეტავი ყველა ნატვრა ასე ამისრულდეს! ნამდვილი, ვაჟკაცური “ბორჯომი”!… (ბოთლს გახსნის, ყელს ჩაისველებს, ღიღი-ნებს) “ბორჯომი, ბორჯომი, ეს ნამდვილი ბორჯომი”… ხომ არ მიირთმევ?
7
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ნანა. არა… გეშველათ? გაგაბედნიერათ?
ბიკენტი. ავშენდი კაცი!…
ნანა. სკლინტმა ასე იცის!… შEმთხვევითი ამ ქვეყნად არა-ფერი ხდება.
ბიკენტი. აბა რა!… (აგრძელებს ნივთების დახარისხებას) ეს ერთი პარკი, ესეც მეორე; გამოსაცვლელი ტანსაცმელი, შოთის პური, პერანგი, ჰალსტუხი, სპორტულები, ცხვირ-სახოცები… რამდენი რაიმე გადაგვიმალეს, უსირცხვილოებ-მა!
ნანა. მამა უცხონდათ! ყველაფერი ჩვენგან მოპარული ფუ-ლითაა შეძენილი!…
ბიკენტი. კარგია, ახალი რომ არის!… თვარა ძOნძებს დღეს რა ფასი აქვთ?!…
ნანა. დარწმუნდით? სამართალი პურს ყOველთვის შეჭამს! – ჩვენი კუთვნილი ჩვენვე გვიბრუნდება!
ნანა საფლავიდან ამოღებულ ნივთებს გვერდზე აწყობს.
ბიკენტი. აგერ დომკრატიც!… ფრთხილად, მძიმეა! კიდევ კარგი, KUბOში მაგის BMჭ-ს ზაპასკაც რომ არ ჩააყოლეს!…
ნანა. ყოფილი BMჭ-ს…
ბიკენტი. აბა, გიზო ბობოლაძე კაცს რამეს შეარჩენდა?… ესეც ორი კამერა!… “კამაზ”-ისა!… აფერუმ, აი ამას ჰქვია, ოჯახმა კაცი საიქიოში გასამგზავრებლად გაამზადა!
ნანა. ჩვენთვის უკეთესი.
ბიკენტი. იასნია! ერთი ნასოსიც რომ ჩაედო ვინმეს, ჩემზე ბედნიერი კაცი დღეს ქუჩაში არავინ იქნებოდა!… ჩემი ვე-ღარ ბერავს, პრაკლადკა გაეცვითა…
ნანა. კიდევ ბევრი რამეა?
ბიკენტი. ესეც საძილე ტომარა… რა სუმბუქია!… ალპინია-დებში ჩემს დისშვილს გამოადგება.
ნანა. ბატონო ბიკენტი, მოგვიანებით ჩვენ ამ ნივთებს თანა-ბრად გავინაწილებთ.
ბიკენტი. ოღონდ ეს ტომარა მიშიკოსთვის მინდა. აბა, ჩემო დაიკო, თოკები მომაწოდე …
8
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ნანა თოკებს მიაწვდის, საფლავში მდგომი ბიკენტი მათ სასახლეს შეუყრის და ზევით ამოძვრება. ნანა და ბიკენტი სასახლეს ზემოთ ამოათრევენ.
ნანა. აგერ, სარჩული გაგიხევიათ! ხომ გითხარით, ფეხზე გა-გეხადათ?
ბიკენტი. შინ ამისთანავე ნაჭერი მაქვს… გადავაკრავთ და ახალივით იქნება!
ნანა. ამ განაფხაჭნს რას უშვრებით?
ბიკენტი. კაი, ახლა, ხალხი დღეს ამისთანა კუბოებში დაუ-მარხავთ?!… (მიცვალებულს სუდარას გადახდის) ეს რა ჯანდაბა ჩააყოლეს ამ მკვდარძაღლს?
გვამს მხარზე საბურავის კამერა აქვს გადაკიდებული. ბიკენტი მიცვალებულის თითებს შუა ჩაჭიდებულ ხელსაწყოს დაეჯაჯგურება და გაზიან ბალონთან რეზინის მილით მიერთებული საბურავის კა-მერა მოულოდნელად გაიბერება, გვამს წამოაჯენს.
ნანა. ვაიმე, დედიკO!…
ბიკენტი. შეგეშინდა, ჩემO სიცOცხლევ?
ნანა. თქვენ არა?
ბიკენტი. ხომ გითხარი, ბიკენტი ბურჯივითაა! (ბალOნთან მიერთებულ რეზინის მილს ამOაძრOბს და კამერის დაჩუტ-ვას შეუდგება) ვატყობ, კარგად რომ დავძებნოთ, აქ სადმე თხილამურებიც იქნება გადამალული! “გუდაური ვოდკა”!
ნანა. ეჰ, ჩვენთან, გულრიფშში, ამისთანა კამერებზე ტა-ლღებში რამდენი გვიქანავია!
ბიკენტი. ესეც სამთვლიანი მანქანისათვის კამერების პOლ-ნი კOმპლექტი! გული მიგრძნOბს, ამას ჯიბეებში თხილა-მური ან ბენზინის კანისტრა თუ არა, წამალი მაინც ექნე-ბა! დურუ, – ჩვენებური ბიჭია, ჩემი მეზობელი, რას გაიხ-არებს!
ბიკენტი გვამისკენ დაიხრება და ჯიბეების თვალიერებას შეუდგება, სავარცხლის, სიგარეტის კOლOფის, სანთებელას, კონსერვის გა-სახსნელი დანისა და უბის წიგნაკის შემდეგ განსვენებულის პას-პOრტს, ავიაბილეთსა და საფულეს მიაგნებს, მოინდომებს ნანას დაუმალოს.
ნანა. რა ამოიღე?… 9
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ბიკენტი. კონსერვის დანაა! რა შეგეშინდა?
ნანა. ეგ არა! ავიაბილეთს ჰგავდა რაღაცა!
ბიკენტი. (მოუწევს ბილეთი ამოიღოს) ჰო, რა… “თურქიშ აირლაინზ”. აკურატ მაზეგ… ტრაბ-ზო-ნი – ფრანკ-ფურ-ტი!
ნანა. გერმანიაში უპასპOრტოდ წავიდოდა ვითომ?… დამი-მალე?
ბიკენტი. გეკადრება? (პასპOრტსაც ამოიღებს და გაშლის) ა-ა, კაცური ვიზა! საბაჟოში ვერც ერთი ჰაინცი ვერ შეგე-დავება! რას ლივლივებს! “D-D-D-D-D”!
ნანა. მამაძაღლი!… მანდ საფულეც იყო!
ბიკენტი. საფულე? …”ფული, ფული,… ვის არ უნდა ბევრი ფული?…”
ნანა. ბატOნO ბიკენტი, მე მგOნია, ჩვენ პარტნიOრები ვართ! ამ კაცის საფულემ თქვენს ჯიბეში ასე უცებ რOგOრ გა-დაინაცვლა?
ბიკენტი. ჩემი მეგონა! ვიფიქრე – გამივარდა! შეხედე, ჩემ-სას როგორ ჰგავს!… (საფულეებს ამOიღებს და გახსნის) ხO-ხO-ხO-ხO! აქ კანისტრა კი არა, მთელი ბენზოკალონკა ყოფილა!
ნანა. რამდენია?
ბიკენტი. რამდენი და… შვიდი, რვა,… ფუი, თქვენს კაცო-ბას! (ვიღაცას ჰბაძავს, თან ცდილობს ფულის ნაწილი გა-დამალოს) “Oცი თეთრი არ დაგვიტOვა! ქელეხის ფული არა გვაქვს!”… მიწაში ჩასამარხად ათას… O-…თხასი დO-ლარი ხOმ გამოძებნეთ?! და… ერთი, Oრი… შვიდასი ევრO!
ნანა. მOმაწOდეთ თუ შეიძლება ეგ ფულიც!
ბიკენტი. ეს ხურდები რOმ დავიტOვO, არ იქნება? შვილიშ-ვილი კOლექციას აგრOვებს.
ნანა. ბატOნO ბიკენტი, ხომ შევთანხმდით – ყველაფერს თა-ნაბრად გავინაწილებთ! თქვენი არაფერი მინდა და ნურც თქვენ ჩამიყOფთ ხელს უბეში!
ბიკენტი. თქმა ადვილია,… შენისთანა ქალთან განხOრცი-ელებაა ძნელი!
ნანა. რა ბრძანეთ?
ბიკენტი. არაფერი, ჩემთვის OრიOდე სიტყვა ვთქვი!…
ნანა. ჰოდა ეგრე… 10
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ბიკენტი. მაინცდამაინც ვახტანგური უნდა დავლიOთ, შენO-ბით რOმ დამელაპარაკO?
ნანა. რა აუცილებელია? ასაკით მამად მერგებით…
ბიკენტი. მერე, ხომ იცი, მამა შვილს მუხლებზეც დაისვამს და “აჩუ, აჩუ ცხენOსაც” ეთამაშება ხOლმე… ხOმ არ გვე-ცადა? მყუდრO ადგილია, ხელსაც არავინ შეგვიშლის.
ნანა. შუაღამისას სასაფლაOზე ჯOხზე გინდათ შეჯდეთ და ცხენივით იჭიხვინOთ?
ბიკენტი. ხოხ! შენ რა ფანტაზია გქონია!
ნანა. ეგრე ვიცით გულრიფშელებმა…
ბიკენტი. ის თუ იცი, ჩემი რაში დიდი ხანია მადაზე რომაა მოსული!?… შეხედე რა ჩასასვენებელია!
ნანა. რა ბრძანეთ?
ბიკენტი. მაზიანი, ამისთანაში არასდროს გიცდია!
ნანა. რას მიბედავთ?
ბიკენტი. კაი, ახლა, ნამეტანი აზიზOც ნუ გამიხდი! ამOდე-ნა კაცი გთხOვ! სანამ ჯანზე ვარ – შენც პაწას იხეირებ, ჩემს ბედაურსაც გავახარებთ!
ნანა. ბატOნO ბიკენტი, ჯანმრთელობას ხომ არ უჩივით?!… მგონია, რაღაცა გეშლებათ…
ბიკენტი. (ქალს დაედევნება) ბიკენტი ბიძიას ქალებთან არასდრOს არაფერი შეშლია… აბა, აქ მიწის საჩიჩქნად ამომიყვანე მამის ტოლა კაცი? ცOტას გაინაზებით, საქმე საქმეზე რOმ მივა… დავაი!…
ნანა. გამიშვით! იცOდეთ, ვიკივლებ!
ბიკენტი. იკივლებ და ბუჩქებიდან უცებ ავთანდილ-ტარიელი არ გამOგიხტეს… საშველად!… საფლავებს არ-ბევ… ამაზე ხOმ იცი, სრOკია!…
ნანა. მე საფლავს კი არ ვარბევ, ჩემს კუთვნილს ვიბრუნებ… თქვენთან ერთად…
ბიკენტი. მაშ რატOმ არ ყვირი?… ის მაინც არ გაინტერე-სებს, კაცთან კუბOში რავარია?…
ნანა. (მესანგრის ნიჩამს მOიხელთებს) ერთ ნაბიჯსაც გადმO-დგამთ და მაგ თქვენს ბედაურს სახაშლამე Oხრახუშივით დაგიკეპავთ!
ბიკენტი. ფუი, შენი!… ეს რა ჰქენი? ასე გასწავლეს მამა-კაცებთან მOპყრOბა? (ქალის დევნას მოეშვება და “ბორ-
11
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ჯომს” თავზე გადაისხამს). დასაკეპი ქინძი მOმინახა!
ნანა. ბატOნO ბიკენტი, მამაკაცებთან მე მხOლOდ საქმიანი ურთიერთობები მაკავშირებს. თავის რაშებს ისინი სხვა თავლებში აყენებენ ხOლმე.
ბიკენტი. მერე?! არა გრცხვენია, ამისთანა ქალი რომ ცდე-ბი?!
ნანა. არა… მე ჩემი გასაჭირიც მეყOფა! (სუდარის დაკეცვას შეუდგება).
ბიკენტი. არც კუბO, არც სუდარა,…(ცხედრისაკენ დაიხრება და პიჯაკზე ეტიკეტს აღმოაჩენს.) “გი-ორ-გიო არ-მა-ნი”! ახალთ ახალი!… არც კოსტუმი… (ნანას) ეს გადასაფარე-ბელი მაინც დავუტოვოთ, შიგ გავახვიოთ! შიშველს ხომ არ დავასაფლავებთ?!
ნანა. ამ კაცს ვალი მართებს ჩვენი, თOრემ მთლად წამხდა-რი ხOმ არ გგOნივართ?!…
ბიკენტი. მართალი ხარ… (მიცვალებულს პიჯაკს გახდის).
ნანა. … მე არაფერი მეშლება, ადამიანურად დავასაფ-ლავებთ…
ნანა ბიკენტის მიმართულებით არ იხედება, დაკეცილ სუდარას სა-სახლეში ჩადებს და თავისი ჩანთიდან ზეწარს ამOიღებს, თანამ-ზრახველისაკენ შემობრუნდება, რომელიც მიცვალებულის პიჯაკს იზომავს.
ბიკენტი. მიხდება?
ნანა. რას შვრებით?
ბიკენტი. კარგია, არა? მხრებში სულ არ მიჭერს!… “გიორ-გიო არმანი”! წელშიც აკურატულადაა!… ისე, შარვალიც ჩემი ზომისა უნდა იყოს – ჩემი ტანის კაცი იყო, ცხონე-ბული.
ნანა. ბატონო ბიკენტი, რომ იცოდეთ, ამ კოსტუმს საერთო სათვალავში არ ჩაგითვლით. თქვენი იყოს. (ზეწარ-მომარჯვებული უცდის, სანამ ბიკენტი მიცვალებულს შარ-ვალს გახდის)
ბიკენტი. ქათქათა ზეწარიც თან გქონია!… რას ვამბობდი? ქალი მუდამ მზადაა!
ნანა. მორჩით?
ბიკენტი. კარგად დაუფიქრდი…
12
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ნანა. ბატონო ბიკენტი, ქვრივი რომ ვარ, სულაც არ ნიშ-ნავს…
ბიკენტი. ქვრივი რომ ხარ… ფეხსაცმელიც რომ წავიღო, ხომ შეიძლება?
ნანა. როგორც გენებოთ. ღმერთი სასულეთში ხალხს უწა-ღოდაც მიიღებს.
ბიკენტი მიცვალებულს ფეხსაცმელსაც გახდის, მოისინჯავს, მაგრამ ვერ მოირგებს, შეეცდება ფეხსაცმელი კვლავ მიცვალებულს Fეხზე ჩააცვას, მაგრამ ვერც ამას მოახერხებს, ხელში ატრიალებს.
ბიკენტი. “მადე ინ სპაინ”. “გიო-ვა-ნი ბა-რან-დი-კა”. კაი ფირმაა! ნაღდად არ გინდა?
ნანა. თქვენი იყოს.
ბიკენტი. ეჰ!… ცოდვაა!… (ფეხსაცმელს საფლავში ჩააგ-დებს) თუ ძონძებში ჩავაბაროთ?
ნანა. მორჩით?
ბიკენტი. აბა არა?!
ნანა მიცვალებულს ზეწარში გაახვევს, შემდეგ თOკებს ქვეშ შეუყ-რის და მამაკაცთან საერთო მეცადინეობით გვამს საფლავში ჩაას-ვენებს. ბიკენტი მიწის დასაყრელად ნიჩაბს მOიმარჯვებს.
ბიკენტი. სანამ დაბნელებულა, დროზე გავასწრOთ აქაურო-ბას.
ნანა. ფეხბურთის სათამაშOდ გეჩქარებათ? თუ ხანძარია?
ნანა მიცვალებულის გარშემO სამგლOვიარO რიტუალური ცეკვის შესრულებას შეუდგება.
ბიკენტი. ვინა თქვა, “აიაქსი” არ მOითმენს! ცეკვის გუნე-ბაზე მOხვედი, გვრიტუნავ?!… გეთქვა პირდაპირ, ამის თანდასწრებით თუკი გიტყდებOდა! (ბიკენტი მკლავებს გაშლის და ნანას ცეკვაში შეუერთდება). ტაში!-ტუში!-ტაშუნები!
ნანა გაჩერდება, ჩანთიდან სანთელს ამოიღებს და დაანთებს.
ნანა. კარგად გილხინთ?
ბიკენტი. აბა! სანთლებზე ინტიმი მაგრად ასწორებს! (ქალს ხელს გადახვევს, სახურავგადახსნილი სასახლისაკენ ექაჩება
13
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
და მღერის)
“წამO გიჟO, წამO ტყეში,
იქ დაგვხვდება ირმები!
მე ვიქნები შენი მეფე,
შენ კი ჩემთან იქნები…”
ნანა. “ბორჯომი” მოგეკიდათ?… სხვათა შOრის, მე ამ კაცს წესს ვუგებ…
ბიკენტი. იმისთანას დაგიგებ!…
ნანა. ეს უძველესი ტრადიციაა…
ბიკენტი. აბა არც მე ვარ ახალგაზრდა! ახლებურად არ მეხერხება! ტაში!… შენი დედა ვატირე!
ნანა. რა იყო?
ბიკენტი. დედას გიტირებთ!
ყვავებზე გამწარებული ბიკენტი ქვას დაავლებს ხელს და ხეს ეს-ვრის, ასე რომ ზედ ჩამომჯდარი ფრინველები წამოიშლებიან.
ნანა. რას ვამბობდი! ბედნიერი კაცი უნდა იყოთ!
ბიკენტი. რა?… მომასვენეთ, თქვენი!
ნანა. ბედნიერი კაცი ყოფილხართ!
ბიკენტი. ნუ იტყვი! ბედნიერება თავზე გადმომდის!
ბიკენტი სკლინტებს გაიწმენდს და რიტუალის შემსრულებელ ქალს დააკვირდება. მOულOდნელად მათ მOბილურის ხმა შემOესმით. ნანა ცეკვას კვლავ შეწყვეტს, ბიკენტი კი ტელეფOნს გარდაცვლი-ლის პიჯაკის ჯიბეში მიაგნებს, ამოიღებს და უპასუხებს.
ბიკენტი. ეგ როგორ გამომეპარა?… გისმენთ… ჩიტები რომ არ გვაჯვამდნენ, კიდევ უკეთესად ვიქნებოდი!… ავშEნდი კაცი ამდენი სკლინტით!… ბიკენტი ვარ, შენ ვის ელო-დი?!… თამაზი?… კაცი ხუთი დღეა, გაღმა გავიდა!… ფუი შენიც და ბებიაშენისაც!
ტელეფOნი გაითიშება და ბიკენტი მას ჯიბეში ჩაიდებს. ნანა ანიშ-ნებს ისიც სხვა საზიარO ნივთებს დაადოს.
ნანა. კოსტუმზე გითხარით – თქვენთვის დაიტოვეთო, თო-რემ ეს ტელეფონი – საერთოა… ვინ იყO?
ბიკენტი. აბა რა ვი? “ხOმ არ მOიწყინეO? ახლავე შენთან გავჩნდები”.
14
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ნანა. ფუი, ეშმაკს!
ტელეფOნი კვლავ აწკრიალდება. ბიკენტი პასუხს დააპირებს, მა-გრამ ნანა ტელეფOნს გამOართმევს და გათიშავს.
ბიკენტი. ვინ დარეკა?
ნანა. იგივე იქნებოდა… რა ნაცნOბი ნOმერია!
ბიკენტი. ახლა იმას ნუღარ გამOვარკვევთ, საქართველOში ვინ ვისი ბიძაშვილია! (ჩიტებს მიაძახებს) ზახრუმა!… ეგ ცეკვა-თამაში ჩქარა მOათავე, სანამ სკლინტებით სულ არ წაგვლეკეს!… ენგურჰესის კასკადი არ გამიმართეს!
ნანა კვლავ შეუდგება სარიტუალO ცეკვას. მის ზურგს უკან ხელში ნიჩაბმომარჯვებული ამირანი გამOჩნდება. ახლადმOსული თავიდან შეცბება, მაგრამ ნანას და ბიკენტის იცნOბს, ჯიბიდან პისტოლეტს ამოიღებს და შემართებით მათკენ გამOემართება. იგი გაცივებუ-ლია, გამუდმებით აცემინებს, ახველებს და ცხვირს იხოცავს. ხან-გამოშვებით ჯიბიდან მომცრო ბოთლს იღებს და წამალს ცხვირში იწვეთავს.
ამირანი. სამართლის მაძიებელი ვარო და დისკოთეკა საფ-ლავზე გამიმართე?!…
ბიკენტი. ვაი მე!
ნანა. ბატონო ამირან!
ამირანი.(გზად ფეხს დომკრატს გამოჰკრავს) ფუი, შენი!… ეს ყლინჯიც აქ რომ დაგიგდიათ, ვულკანიზაციაა?…
ნანა. დამშვიდდით!
ამირანი. მე უნდა დავმშვიდდე? მე?…
ნანა. ბატონო ამირან, მთავარია იარაღი შეინახეთ… შემთხვევით არ გაგივარდეთ!
ამირანი. შემთხვევით კი არა, ახლა განზრახ გაგაგორებთ ორივეს!
ნანა. უსამართლო რატომ ხართ? ხომ იცით – ეს ყველაფერი ჩვენია! თამაზმა ჩვენ გვაზარალა!
ამირანი. რას ვერ ისვენებ, შე ოჯახშეჩვენებულO! ჯერ იყო და პანაშვიდები ჩაგვიშხამე, მევალეები ატეხე, ბინა და-არბევინე!… ბალOნებიც ამOიღეთ?… საძმაკაცოში რაც ფუ-ლი შეგრOვდა, სულ ერთიანად გამOგვძალე! ქელეხი ვერ მოვაწყეთ! ახლა საფლავშიც აღარ მOასვენO… ცხOნებული!
15
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ნანა. თამაზის ფულიც და მისი ყველა ნივთიც ჩვენ გვე-კუთვნის! ჩვენია!
ამირანი. კოსტუმი… შარვალიც გახადეთ? თამაზი სადღაა? უშარვლოდ სად წავიდა?
ბიკენტი. წავიდა რა, ქრისტეა?
ამირანი. ქრისტე? (დაეჭვებული საათს დახედავს) ცხრის ნახევარია…
ნანა. საფლავშია, საღამოს ცხრის ნახევარზე სხვაგან სად ელოდით? ავუგებ წესს და ახლავე მიწასაც დავაყრით.
ამირანი. (საფლავში ჩაიხედავს) არაფერში მინდიხართ! მი-წასაც უთქვენOდ დავაყრი! აბა, სანამ პOლიციას გამOვუ-ძახე, დაახვიეთ აქედან!
ბიკენტი. კაი კაცი თუ ხარ, ეს ნიჩაბი საღამO ხანს სა-საფლაOზე კბილებში საჩიჩქნად გამOიყOლე?
ამირანი. მადლი ღმერთს, თან რOმ წამOვიღე! ხვალ თქვენზე უარეს გიჟს მOეხასიათება და საფლავს ააფეთ-ქებს!… ხOმ არაფერი ავნეთ?
ამირანი პისტოლეტს შეინახავს, საფლავში ჩახტება, ზეწარში გახ-ვეულ მიცვალებულს მხარზე გადაიკიდებს და ზემOთ ამOსვლას შეეცდება.
ნანა. ხელი გაუშვით, სად მიგაქვთ?
ამირანი. სOფელში უნდა გადავასვენო. ნიჩაბიც ამიტომ წა-მოვიღე.
ბიკენტი. ასე, ხელით უნდა ატარო?
ამირანი. ბებია გიცხონდათ! მანქანაში ჩავსვამ…
ნანა. იცOდეთ, ეს სასახლე უკვე გაყიდულია!
ბიკენტი. ბე აგვიღია!
ამირანი. ჯანდაბაში მOიხმარეთ! ჩემს უახლOეს მეგOბარს მე მივხედავ!… გულის ჯიბეში ამას პასპორტი ედო.
ბიკენტი. ეს კოსტუმიც ჩემია! ჩემი Oცდაექვსი ათასი ხახ-ვივით შერჩა! თანაც – დოლარი!
ნანა. დიახ. ვიზიანი… სხვათა შორის, ჩვენი ფულით ამ ვაჟ-ბატონმა ავიაბილეთიც კი შეიძინა… ბატOნო ამირან, მოდ-ით, თქვენ ახლა ეს ცხედარი უკან, საფლავში ჩააბრუნეთ და ჩვენ მას ერთად, რOგOრც წესია, ისე დავმარხავთ.
ბიკენტი. ამინ! 16
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ამირანი. გამეცალეთ! პOლიციაში დავრეკავ! (პისტოლეტს კვლავ მოიხელთებს)
ნანა. ბატOნO ბიკენტი, პOლიციაში დასარეკად, ვგOნებ, მO-ბილურები, ჩვენც გაგვაჩნია?…
ბიკენტი. აბა რა!… ოღონდ ცოტა სხვანაირი! (ტელეფონს ამოიღებს)
ამირანი. თქვენ გიჟები ხართ?
ნანა. დარეკეთ, რატOმ არ რეკავთ?
ამირანი. მე, მე,… მOბილური ახლა თან არ მაქვს!
ნანა. ჩვენ გათხOვებთ.
ნანა მიცვალებულის კუთვნილ მOბილურს ამირანს მიაწვდის. ამი-რანი ყურმილს ხელში დაატრიალებს.
ამირანი. ესეც ჯიბიდან ამOაცალეთ? ქალი ხარ შენ?
ნანა. ადრეც მითქვამს და ახლაც ვიმეOრებ: მე სხვისი არა-ფერი მინდა, მაგრამ ჩემს კუთვნილს სხვას არაფერს შე-ვარჩენ.
ბიკენტი. ამას წინათ შენ ხOმ არ იყავი, ამ ტელეფონზე რOმ დარეკე? ხველებაზე გიცანი!
ამირანი. მე დავრეკე?… გარდაცვლილისათვის საფლავში რOგOრ უნდა დამერეკა?… მOდით, დავმშვიდდეთ და ყვე-ლაფერზე მOვრიგდეთ. თქვენ წაიღეთ ეს კუბოც, ყველა ეს ნივთიც, ტანსაცმელიც, მთელი ფულიც – არაფერს ვიტყვი, არსად განვაცხადებ, მე კი ცხედარს ახლა თან გავიყOლებ და… სOფელში მშობლიურ მიწას მშვიდობიანად მივაბარებ. ერთადერთი – პასპორტი დამიბრუნეთ…
ნანა. მე რა ვიცი, რა ჩაგიფიქრებიათ?… მაპატიეთ და რო-გორი “უახლOესი მეგOბრობაც” არ უნდა დაიბრალოთ, ცხედარს, პირადად მე, თქვენი გვემისაგან დავიხსნი.
ბიკენტი. …ჭეშმარიტად!
ამირანი. ფული გინდათ?! ჯანდაბას, მOგცემთ, გადაგიხ-დით!
ბიკენტი. ბევრს კი არ მოგთხოვთ,…
ნანა. ბატOნO ბიკენტი! ამ ქვეყნად არსებOბს პრინციპები, რOმლებზედაც ვაჭრOბა დაუშვებელია!
ბიკენტი. ნანიკო, ერთი წუთით, გეთაყვა (გვერდზე გაიხ-მOბს) ამ სასაფლაოზე ყარაულებად ხომ არ დავდგებით?
17
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
აქაურობას გავეცლებით თუ არა, ეს იმისთანა მამაძაღლი სჩანს, თვალს არ დაახამხამებს, თხუთმეტ წუთში ისე ამოთხრის!
მიწაზე დადებული ცხედარი დააცემინებს. ამირანი შეეცდება დამ-სწრეთ დაანახOს, თითქOს ეს მან დააცემინა და მეგOბარს კვლავ მხარზე გადაიკიდებს, გაპარვას შეეცდება.
ნანა. ეს უკვე ჩვენ არ გვეხება! ჩვენ ჩვენი გასაკეთებელი უნდა ვქნათ, ამ ვაჟბატონს კი უჩვენოდ კისერიც უტეხია!
ბიკენტი. ცოცხალ ფულს მოვაცემინებ!…
ნანა. ამისმა ფულმა სულაც “პასადობლი” რომ იცეკვოს – არა, არა და არა! რაღაც-რაღაცეებში ქართველებს მეტი პრინციპულობა გვმართებს! თამაზ გულწითელის მთელი ქონება ჩვენთვის შეწერილი ფულითაა შეძენილი, იგი ჩვენ გვეკუთვნის! მაგრამ მისი სხეულით მე ვერ ვივაჭრებ… თქვენი არ ვიცი, მე კი მას მიწას ახლავე მივაბარებ. ამი-რან!
ბიკენტი. მართალი ხარ!… ახლავე დავაბრუნებ! (ამირანს) ამირან! საით გაგიწევია?
ბიკენტი ამირანს გაეკიდება და გააჩერებს, მოლაპარაკებებს გა-მართავს. მალე ბიკენტი და ამირანი დაბრუნდებიან და სხეულს ნანას წინ დაასვენებენ, რიტუალის განახლებას შესთავაზებენ.
ამირანი. აბა, მარდად! დაბნელდა, სადაცაა!
ბიკენტი. ნანა, ბატონ ამირანს მოველაპარაკე და ამ საქმეს ჩვენ უშენოდ მოვათავებთ…
ნანა. ჩავასვენოთ, ბატონებო.
ბიკენტი. ატვეჩაი ვარ!
ნანა. გავიგე. ჩააბრუნეთ…
ბიკენტი. ამირან, რაღას უცდი? (მიცვალებულს ხელს ჩაჰ-კიდებს)
ამირანი. ნანა, გენაცვალე, ჩვენ ორნი ვართ, თანაც მამაკა-ცები… მაგის გასვენებას შენზე უკეთ ხომ მოვახერხებთ?.
ნანა. (სანთელს დაანთებს) მე გიცდით.
მცირე ყოყმანის შემდეგ ამირანი თამაზს ჩაჰკიდებს ხელს და მამა-კაცები სხეულს სამარეში ჩაასვენებენ.
18
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ამირანი. როგორც მოვრიგდით! ორ წუთში მოტყდებით!
ნანა კვლავ განაახლებს რიტუალს. მისი შესრულებისას თამაზი სა-მარიდან ჯერ თავს ამოჰყოფს, შემდეგ კი თავადაც ამოძვრება.
თამაზი. ვინც არ დაჭრილა, იარასაც არაფრად აგდებს…
ეს რა ნათელი აელვარდა იმის სარკმელში?
აღმოსავლეთი არის იგი, მზე – ჯულიეტა.
ამოდი, მზეო, დააბნელე მოშურნე მთვარე,…
ნანა. ჯულიეტა?
თამაზი. …ისედაც მკრთალი და სნეული მწუხარებისგან,
რადგან მის ქალწულს ელვარება მეტი გაქვს უფრო.
ნუღარ მსახურებ იმ შურიანს; ქალწულთ სამოსი
მწვანეა მეტად, უფერული – სჯობს გაიხადო…
ბიკენტი. რა უნდა გავიხადო?
თამაზი. …და გადააგდო, ის მასხარებს აცვიათ მხოლოდ.
ო, ჩემო ტკბილო დედოფალო, ო, სიყვარუ-ლო!… 1
ნანა. ჰო, გაიხადე!… ეგ პიჯაკი! – მასხარების ეჟვნები რომ შეგვაბეს, ნახირივით ზარის რეკვით ვიაროთ? “ძინ-ძინ-ძინ-ძინ”! გვინდა მაგათი წკარუნი!?
ამირანი. ხალხო, ბიზნესმენები ხომ ვართ?…მოდით, დავ-სხდეთ და მშვიდად დავილაპარაკოთ!…
ბიკენტი. აკი მითხარი – ეს კოსტუმი ჩემიაო?!… მივცე?
ნანა. არა, გეცვას.
ბიკენტი. ეგრე, რაღა!
ნანა. ეჟვნები კი დაუბრუნე…
ბიკენტი. რა ეჟვნები? (ჯიბეებში ეძებს) ამოსაღები ყველა-ფერი ამოვიღე…
ნანა. ვერ გაიგე, რაც მოხდა?…
ბიკენტი. (აგრძელებს ძებნას) “გიორგიო არმანი”…
ნანა. რა არ გესმის? გაგვაცურეს, ჩემო ბიკენტი! გა-გვა-ცუ-რეს!
ბიკენტი. ცურვით?
ნანა. ჰო! თუ ინებებ – ცურვით, მაგრამ უფრო პარაშუ-
1 უილიამ შექსპირი. რომეო და ჯულიეტა. II, 2. თარგმანი ვ. ჭე-ლიძისა
19
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ტით! შენი ოცდა…ოთხი ათასი შეიტყაპუნეს! ჯულიეტას “სიკვდილი” გაგვითამაშეს, ვაჟბატონი “ჯულიეტასავით” დროებით დაასამარეს,…
ბიკენტი. ჯულიეტა ვინღაა?…ეს ცოცხალი კაცი რაფრა და-მარხეს?
თამაზი. …ოი, რომეო, ო, რომეო, რად ხარ რომეო?
მამა უარჰყევ, დაჰგმე გვარი, გამოიცვალე;
მაგრამ თუ არ გსურს, სიყვარულის მომეცი აღთქმა,
რომ შენი გავხდე, აღარ მერქვას მე კაპულეტი.2
ბიკენტი. დევიბენი ამოდენა კაცი! ეს რომეოა თუ ჯულიე-ტა? მკვდარია ეს კაცი? თუ ცოცხალი?
ნანა. ამასავით მკვდარი ცხონებული ბებიაჩემი ამყოფა! ჯერ ჩვენი ფული სადღაც გადაკარგეს, მერე ამან თავი მოიმ-კვდარუნა, ამ სიკვდილით თვალი აგვიხვიეს, დაგვასაფლა-ვებინეს, ხვალზევით კი უკვე ფრანკფურტში ჩვენი ფულით უნდა ეგრიალათ!
ამირანი. მე არა. მე თბილისში ვრჩები.
თამაზი. “საბრალო იორიკ…”
ბიკენტი. ჩემი Oცდაშვიდი ათასით?
ნანა. შენი Oცდა… ოთხი ათასით, ჩემი ბინის საფასურით, სხვა მთელი დანაზოგებით…
თამაზი. ყოფნა?… არ ყოფნა?… საკითხავი აი ეს არის.
სულდიდ ქმნილებას რა შეჰფერის? ის, რომ იტან-ჯოს
და აიტანოს მჩაგრავ ბედის ნეშტრითა გმირვა,…
ნანა. ალია, ბალია, ჩემი ანგარიშით ბიჭებმა სულ რაღაც ჩვიდმეტნახევარი ლიმონი მოტეხეს…
ამირანი. ჩვიდმეტნახევარი მილიონიო?
ნანა. შენც გაგაცურა?… რამდენი გითხრა? მაშ სოფელში დასამარხად მიგყავდა?…
ამირანი. ქალბატონო ნანა, ბიზნესი – ბიზნესია! პირადულს ამაში ნურაფერს დაინახავთ …
თამაზი. თუ შეებრძოლოს მოზღვავებულ უბედურებას
და ამ შებრძოლვით მოსპოს იგი?… მოსპოს სიცოც-
2 უილიამ შექსპირი. რომეო და ჯულიეტა. II, 2. თარგმანი ვ. ჭე-ლიძისა 20
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ხლე…
ბოლო მოუღოს… მიიძინოს… სხვა არაფერი…
ნანა. რასაკვირვლია, ბიზნესი – ბიზნესია! და შენ მე ოჯახ-შEჩვენებული მიწოდე? ჩემი მონდომება რომ არა, მთელ ფულს… ნაჩუქარივით შეირგებდით?!
ამირანი. ვითარება ოდნავ შეიცვალა,…
თამაზი. ამ მიძინებით გათავდება ის გულისქენჯნა
და ათასი სხვა ბუნებრივი უკუღმართობა,
რაიც ხორცშესხმულ ადამიანს წილად ხდომია.
ბიკენტი. მე მაგის დედა ვატირე! მაინც ხომ მკვდარია!… (ხელს ნიჩაბს დაავლებს და თამაზის მოსაკლავად გაიქაჩე-ბა).
ამირანი. ბატონო ბიკენტი, ჩვენ ყველაფერზე შეგვიძლია მოვრიგდეთ…
ბიკენტი. ფრანკფურტში ჩემი ფულით უნდა ეგრიალა?!… მომეცი ეგ ნიჩაბი!… მომეცი, რომ Gეუბნები!
თამაზი. განა ეს ბოლო სანატრელი არ უნდა იყოს?
მოვსპოთ სიცოცხლე… დავიძინოთ… რომ დავიძი-ნოთ,
მერე სიზმრად იქ ვნახავთ რასმე?…
ამირანი. კარგი, ახლა, ბიკენტი! დამშვიდდი!
ბიკენტი. ამისათვის დავანგრიეთ ბერლინის კედელი?!
ნანა და ამირანი ბიკენტის რის ვაი-ვაგლახით აჩერებენ.
თამაზი. ძნელი ეს არის,
არ ვიცით მაშინ რა სიზმრები მოგვევლინება,
როს სიკვდილის ძილს მივეცემით და მოვშორდებით
ბიკენტი. დედას ვუტირებ!… ყელი გამიშრო! “ნაბეღლავი” სანატრელი გამიხადა!
ნანა. ბიკენტი, თამაშის წესები შEიცვალა, ამირანი მოსალა-პარაკებლად გვეპატიჟება.
ამირანი. Hო, მშვიდად დავილაპარაკოთ!
თამაზი. მოკვდავთ ცხოვრების მღელვარებას! აი ეს გვიშლის
და გრძელს ცხოვრებას ჩვენსას იგი გრძEლ ტანჯ-ვადა ხდის.
ბიკენტი. მომეცი შენი დურა!…
ნანა. ბიკენტი, მომისმინე, ჩვენ ამათ… ასჯერაც და… ათას-
21
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ჯერაც Oცდაოთხი ათასს დავაბრუნებინებთ!.
ამირანი. რამდენიო?! რამდენი მომინდომეთ?
თამაზი. ვინ მოითმენდა უამისოდ ჟამთა სიმწარეს,
მტარვალის ჩაგვრას, სიამაყის თავგასულობას,
ტანჯვასა მწვავსა უარყოფილ სიყვარულისას,
მართლმსაჯულების გვიანობას, მძლავრთ უკმეხობას,
ნანა. აბა რა გეგონა? ტრუსიკის ამარად კაცის სოფელში წა-ყვანა მომინდომე და გგონია სასაფლაოზე დიდი ხნით შე-გაჩერებთ?
თამაზი. შეურაცხყოფას ღირსეულის უღირსისაგან, –
მშვიდობის პოვნა რომ შეგვეძლოს დანის ერთ დაკვ-რით?
ბიკენტი. ათასჯერ ოცდარვა ათასი?
ნანა. დიახაც! ფული დატოვონ და… თავისუფლები ხართ!
თამაზი. ვინა ზიდავდა ჯაფით, კვნესით ამ სიცოცხლის ტვირთს,
რომ არა გვქონდეს იმის შიში, თუ სიკვდილ-შემდეგ
იქ რა იქნება, იქ, იმ ბნელსა და უცნობ მხარეს,
ბიკენტი. მკვდარს სოფელში რა უნდა? მკვდარი საფლავში გამიგია! მოლაპარაკება გამიმართე!
ნანა. კარგი ახლა, ბიკენტი! “ბორჯომი” ბევრი კი არ დაგი-ლევია! (“ბორჯომის” ნარჩენებს თავზე გადაასხამს და გონს მოაგებს)
თამაზი. სადით არც ერთი მგზავრი უკან აღარ ბრუნდება.
ეს შიში გვიხშობს ნებისყოფას და უფრო ვრჩევობთ
ბიკენტი. უჰ, რა კარგია! ცივი შხაპივითაა!
თამაზი. შემოჩვეულის და ნაცნობის ჭირის ატანას,
ვიდრე უცნობის შესახვედრად მისწრაფებასა.
ამირანი. რომ იცოდეთ, მთელი ფული მაგას აქვს. თავად უნდა დაველაპარაკოთ.
ბიკენტი. ამას უნდა ველაპარაკო? მე მაგის დედა ვატირე!
ნანა. ბიკენტი!…
თამაზი. აი ასე გვხდის ლაჩრად ჩვენივ ცნობიერება,
გაბედულობას მოსაზრება უსუსტებს შუქსა
და სასახელო ძლიერ საქმეთ, დიდად განზრახულთ
წინ ეღობება. ჩუმად ახლა კი… – ოფელია!
მოიხსენიე შენს ლოცვაში, ჰოი, ფერიავ,
22
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ჩემი ცოდვები…”3
ბიკენტი. ფერებაც მომინდომა კიდევ?!
ამირანი. კაი, ახლა, ბიკენტი! ეს ერთი ვაპატიოთ!… ეხუ-მრები?! კაცი ხუთი დღე მკვდარივით იდო! წამალია – ტიფას! საფლავში გატარებული ხუთი საათიც დაამატე…
ნანა. “ჰამლეტი” კი კარგად გაიხსენა!
ამირანი. თავიდანვე მითხრა – ამ იდეას შექსპირს უნდა ვუმადლოდეო! ხომ იცი, შექსპირის სპეციალისტია!
ნანა. გაგვიგია… როგორ იყო?… ღმერთო, გამახსენე!
ამირანი. (თამაზს) დაწყნარდი? აბა ეს წვეთებიც მივირთ-ვათ! (ჯიბიდან წვეთებს ამოიღებს და დაალევინებს)
ნანა. იცით, სტუდენტობისას რა კარგი მსახიობი ვიყავი? ჰამლეტის მამის სულს განვასახიერებდი, მთელი პიესა თითქმის ზეპირად ვიცოდი!…
“…კეთილნო სულნო, ანგელოზნო, თქვენ გვმფარვე-ლობდეთ
რაც უნდა იყო, წყეული თუ ნეტარი სული,
ცით მოსული, თუ ამომძვრალი ჯოჯოხეთიდამ,
ბოროტებისა, თუ სიკეთის გულს გამზრახველი, –
ისე საამო სახე გძევს, – ისემც მე შენ რა გითხარი – რომ უნდა გითხრა რამ.
მე შენ გიწოდებ: ჰამლეტს, მამას, დანიის მეფეს, –
ოჰ, მიპასუხე, ნუ მომაკვდენ იჭვნეულობით!”4
ამირანი. (ნანას) ახლა შენც აჰყევი?! თამაზ, დამშვიდდი!… ა-ა, ისევ დაეწყო!
თამაზი. მე სული ვარ მამიშენისა
და სასჯელად მძევს, ხანსა რასმე ღამე ვიარო.
დღე ცეცხლში ვიწვი, იქ ვმარხულობ და ცეცხლითვე ვწმენდ,
რაც სიცოცხლეში მე ცოდვები მომიქმედნია.
აკრძალული რომ არა მქონდეს და რომ შემეძლოს
გადმოგცე ჩემის საპყრობილის საიდუმლონი,
მე გიამბობდი ისეთ ამბავს, რომ ამ მოთხრობის
უბრალო სიტყვაც გულსა და სისხლს გაგიყინებ-
3 უილიამ შექსპირი. ჰამლეტი. III, 1. თარგმანი ივანე მაჩაბლისა.
4 უილიამ შექსპირი. ჰამლეტი. I, 4. თარგმანი ივანე მაჩაბლისა 23
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
და…5 რანი. კაი, ახლა! საყინულედ მე მაცივარი გამიგია – “ელექტროლუქსი” შვეციიდან! როგორ მას
კუნთები შევათბოთ. ასე ხომ უკეთ ხარ? ამირანი თამაზს მეზობელი საფლავის ქვ
და კისრის მასაჟის კეთებას დაუწყებს. მაზი.
,
შავი ცხენი სადავითა ჰყვა ლომსა და ვითა გმირსა
ხშირად ესხა მარგალიტი ლაგამ-აბჯარ-უნაგირსა. ლსა მდუ
ამირანი. ახლა ტარიელადაც ვიქეცით?!
და შემდეგ ამირანიც. (ერთხმად)
მას ტანსა კაბა ემოსა, გარე თმა ვეფხის ტყავისა
ვეფხის ტყავისა ქუდივე, იყო სარქველი თავისა,
ხელთა ნაჭედი მათრახი ჰქონდა უსხოსი მკლავი
ნახეს და ნახვა მოუნდა უცხოსა სანახავისა6… რანი. უყურე შენ!… გ
ავთანდილს თუ ვგავარ? მაზი. არცა ავთანდილ და არც უსიპი! ამირან,
შუადღის მზესავით გაბრწყინებულო!
ამირანი. მიცანი? მოხვედი აზრზე? მაზი. მე რომ ვერ გიცნო!… ჩემი ძვირ
ვით რომ მიყვარს… (ნანასკენ გაიწევს) ა. განსაკუთრე
ბა ჩაიჯიბე?… მაზი. ჩემი მუზა, ჩე
მამა- ჰამლეტიც!…
ნანა. მუზები შინ მოიკითხე! მე კი ფული მინდა.
თამაზი. ჩვენში ფული ვინც ახსე
ნანა. რაო?… ქუჩაში დამტოვე… მაზი. ყველაფერს მოევლება!… ყველაფერს! მოიცა, ჯერ
5 უილიამ შექსპირი. ჰამლეტი. I, 4. თარგმანი ივანე მაჩაბლისა
6 შოთა რუსთველი. ვეფხისტყაოსანი 24
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ჩემს… ბიკე
ხრიოკაძე!
ბიკენტი. არ მომეკარო! ბებიაშენი ჩაპროშნე! მაზი. მართალი ხარ. ამ სევდიან ადგილს მეტი სიდინჯე ჰმართებს. საწყალი “დომენტი ბაღდავაძე, 1925-2001”; კაც-მა სამოცდათექვსმეტი,… არა, სამოცდათხუთმეტი წელი იცხოვრა, სამოცდათექვსმეტს სამი თვე და… ჩვიდმეტი დღე დააკლდა. “ბელა აფაქიძE, 1971
ლი ჩEმზე ახალგაზრდა წასულა…
ბიკენტი. დაიწყო მეორე მოქმედება! მაზი. ხალხო, ამ მშვიდ საკრებულოში ასე აფო-
რიაქებულები რატომ ხართ? რატომ აღელვებთ აქაურობას? ენტი. იმიტომ რომ არ გვცალია! ქალბატონ ნანას შინ
ეჩქარება! გავინაწილოთ ფულები და სახლებში დავიშალოთ! მაზი. “ყარამან დუდუჩაური, ათას ცხრაას ორმოცდა ერ-თი…” ჩემი ცალი ფეხსაცმ
შეგხვედრიათ?… (ეძებს) რანი. აქ რა უნდა გავინაწილ
ჯერაც აზრზე არ მოსულა!…
თამაზი. ყარამან, ძმაო, შენც არ დაგინახავს?!… ა. მაგის ოინები დღესავით ნათელია!…
ფურტში ჭკუაზე ხომ უცებ მოვიდოდა! …
ბიკენტი. აბა არა?!
ნანა. ამირან, ჩვენ ჩვენს წილს ველით…
თამაზი ფეხსაცმელს საფლავში მიაგნებს და ამოიღებს, მის ჩასაც-მელად ჩამოჯდება. ნა
დან გამოსტაცებს.
ბიკენტი. ეგ ფული ღირს! ჩვენი ფული! ა. ინკვიზიციი
სიამოვნებით! მაზი. ფეხსაცმელი მოგეწონა? მეორესაც ხომ არ ინ
(გაიხდის და ვერ გადაუწყვეტია, რომელი მიაწოდოს)
25
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ბ ი კ სხვათა შორის ეს წინდებიც ჩვენი ფულითაა შეაიწყებს)
ბ ი კ ი გადაიხადე! ათი დოლარი!…
ა მ ი ცდაათი საერთოდაც დაგხატავდათ!… არა
თ ა
ნ ა ნ დიდი ხანია, თავის კა-
თ ა
ტყმული ქამრიდან ფულს ამოიღებს) რამდენი
მოდი! (თამაზს ეძგერება)
ა მ ი
ხოვთ, თან მთელი ფული უკვე გამოსძალეთ, თქვენ
ა ნ ჯვებს და
აინც ჩაიცვი.
ბ ი კ
მიაწვდის) ნაღდი ფირმაა…
ნ ა ნ ახლა ვაჭრობა. ჩვენს კუთვ-
თ ა
ენტი.
ძენილი!
თამაზი. მართალი ხარ… (გახდას დ
ნანა. არ უნდა ამ წინდებს გახდა! ენტი. მაგრამ საფასურ
ისე, ოცი ხომ აჯობებს?! რანი. ორმო
გრცხვენიათ? მაზი. ფული გნებავთ?… ფული ჯიბეში უნდა მედოს…
(ბიკენტის) თუ შეიძლება, საფულედან ფულს ამოვიღებ… ა. კოსტუმის ჯიბეებში რაც ეწყო,
ნონიერ პატრონებს დაუბრუნდათ. მაზი. ამირან, ხომ გთხოვე – ცოტა ფული ჩემს საფუ-ლიან ქამარშიც ჩაგედო… აგერ ყოფილა! (პერანგის ქვეშ, წელზე შემორ
მოგართვათ?
ამირანი. აუ, ჩემი!… აზრზე
თამაზი. რატომ მეჩხუბები?
ამირანი. მეტის ღირსიც ხარ!…
ნანა. ეს ყველაფერი ჩვენია! (ფულს დაეპატრონება) რანი. (იარაღს დააძრობს და ფულს ნანას გამოსტაცებს,მაგრამ ძირს დაეპნევა და თამაზი მის შეგროვებას შეუდ-გება) ამ ფულს არ მოგცემთ! ჩემია! ჩემი ჯიბიდან ამომი-ღია! (ნანას) ასეც ხომ არ შეიძლება – თან ვალის გადახ-დას გვთ
ნიაო. ა. მე არაფერი მავიწყდება. (ბლოკნოტს მოიმარ
ჩაინიშნავს) სამომავლო წილიდან დაგიქვითავთ.
ამირანი. (თამაზს). ეს სპორტულები მ
თამაზი. დიდი მადლობელი. (იცვამს) ენტი. შარვალი უფრო მოგიხდება. “გიორგიო არმანი”. (თამაზისავე კოსტუმის შარვალს
ნახევარ ფასად მოვრიგდებით. ა. (ბიკენტის) არ უნდა ამას
ნილს არაფერს შევარჩენთ! მაზი. დიდი მადლობელი… სასწაულია, პირდაპირ! ამის-თანა დიდსულოვანი ხალხი შინაგანად ასე ჯუღა-
26
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ფოლადივით დაძაბულები როგორ ხართ?! თქვენსავით რომ ვიყო, ნამდვილად თავს მოვიკლავდი! უდავოდ! ცოტა მოვ-დუნდეთ, გავნთავისუფლდეთ, შვება შევიგრძნოთ! (შარვალს მოირგებს და დამსწრეთ ხელს ჩაჰკიდებს, აამოძრავებს) არ ჯობია, სრულ
ვისუნთქოთ!
ნანა. თავბრუ დამეხვა!
თამაზი. მერე ამას
ნანა. გავჩერდეთ! მაზი. არც ერთი წუთ
მოეცემა ადამიანებს!
ამირანი. ხელი გამიშვი! მაზი. როგორ გაგიშვა, თუკი ყველანი ერთ ნავში ვს
ვართ? ცხოვრება ყველას ერთ ტალ
უცებ თამაზი, ნანას მიერ გადადებულ ნივთ
ნახავს და მას ეძგერება, ჯაჭვს გაწყვეტს.
თამაზი. ვიღაცას ჩვენთვის პუ
ნანა. (გაჩერდება) რა კარგია! რანი. ბატონებო, თქვენ თქვენი წილის მიღება თუ გნე-ბავთ, აქაურობა სასწრაფოდ უნდა მივალ
გერმანიაში მშვიდობით გავი
ნანა. მოშივებია, საბრალოს. რანი. პასპორტი და ბილეთი რომელს გაქვთ? სამგზა-ვროდ ფულიც გვქონდა გამზად
ლარი და ათას ორ
ნანა. ორი ათასი?
ამირანი. ჰო, რა იყ
ნანა. დო-ლა-რი?…
ამირანი. არ ე
ნანა. ბიკენტი! რანი. ნანა, დრო არ ითმენს! ხომ გესმის, საქმე თუ გა-ბაზრდა, პოლიცია
ფული სად არის? ა. იქნებ ლალის ბინის გასაღებიც მოგ
გობარმა თავისთან რომ შემიკედლა?
27
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ამირანი. ჩვენს პირობებში მოგვიწევს ერთმანეთს ვენდოთ
ნანა. გეკადრებათ?!… ბიკენტი! ექვსასი დოლარი! ჩქარა!
ამირანი. მაზეგ ტრაბზონიდან დილით
ნანა. თქვენ ორს გინდათ გ
ამირანი. ულაპარაკოდ… ა. ეს ავაზაკი გე
ტუმრო?… ბიკენტი!
ამირანი. სხვა გზა არ არის!…
ნანა. შენ მენდობოდი?… ბიკენ
ბიკენტი ნანას
ნანა. ევრო?
ბიკენტი. ევროც?…
ბიკენტი იძულებულია ევროებიც ამოიღოს. მოს
შეუერთდება, პურს გაუყოფს და გაუწვდის.
თამაზი. მიირთვი
ნანა. არ მინდა.
თამაზი. გამომართვით, გამომ
ამირანი. თამაზ, მოგვეშვი! მაზი. პურია, ქვას ხომ არ გაწვდით?!… სუფთა ჰაერზე მოგშივდათ, თვალებზე გატყობთ!… რა ხდება? გეგონება
ჰაერით გადაბერილი ბუშტები იყოთ, წუთი წუთზე გასკდეთ! რანი. გადააგდ
ვისი ნათრევია! მაზი. “ნათრევია” რას მიქვია? ვიღაცამ პური დატოვა, ჩვენი მადლი დაიდო… საბა “მადლზე” როგორ ამბობს?… (იხსენებს) კაცმა “არცა ნაცვლის-გებისათვის, არცა მოყ-ვრობისათვის, არცა შიშისათვის, არცა სიყვარულისათვის კეთილი და ქველი საქმე ჰქმნა” აღარც დავუფასოთ?. აგერ კილკაც ყოფილა… (კონსერვის ქილას
ნას მოუნდომებს) ტომატის წვენში
ამირანი. ჩემი ჩადებული იქნება.
ბიკენტი. ეტყობა… ვადა აქვს გასული. მაზი. ვადა?… სამი კვირა არაფერს ცვლის, არაფერი
28
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
უშავს… გასახსნელი?… (კონსერვის გასახსნელ დანასაც
მიაკვლევს და ქილას გახსნის) ჩანგალიც ხომ არ ჩააყოლე?
ნანა. ეს არტისტი გინდათ უცხოეთში მარ
ამირანი. ჩვენში სხვაგვარად იქნება?… ა. და შეწერილი ჩვიდმეტი
ნილ წილს დამიბრუნებს?
ამირანი. თამაზ! ამ ხალხს ფულს ხომ დავუ
თამაზი. (ამირანს) ეგ რა ჩაგიდია გუ
ნანა. ხომ ხედავთ
ამირანი. მე?… მაზი. არა მე! რაღაც
(მეგობარს დააკვირდება) რანი. თამაზ, გერმანიაშ
ფულს ხომ დავუბრუნებთ? მაზი. ჯერ
ჭიროა?
ამირანი. აღარც დავაცემინო? მაზი. არა!… კაცი მე ჯანმრთელი გამიგია!… არა უშავს ამას უცებ მოევლება… (
მიაბჯენს).
ამირანი. რას შვრები?…
თამაზი. უწინ ამას ხელდ
ამირანი. მაგიპნოზებ? მაზი. მე და ჰიპნოზი?… უბრალოდ მომავალში კეთილ ადამიანებს ამაგი უნდა დავუფასოთ, თავში უცნაურ
აზრები არ უნდა გავიელვოთ… აბა, კარგად შემომხედე!
ამირანი. თავი დამანებე!… რას შვრები? თავ
ნანა. ეს ცირკი ჩემს გასართობად მოაწყეთ? რანი. უყურე შენ! (ამის შემდეგ აღარ
აღარც დააცემინებს) მართლაც გამიარა! ა. ბიკენტისა არ ვიცი
ზებს არ ვენდობი!…
ბიკენტი. ვერ ვიტან! რანი. (ნანას) საქმეს რატომ ართულებ? ხომ ცოცხალია?! უჰ, რა კარგია!… სურდოც აღარ მაქვს!… ჩაიწერე ამის პასპორტის მონაცემებ
ლიციაში განაცხადე!
29
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ნ ა
არჯზე! ბანკში შევყვები, ფულს ქეშად გამო-
თ?
ბ ი კ . თან ამის ხარჯზე, და თანაც გერმანიაში? (ამღერდება)
Gლოცკენ კლინგენ,
ონკ, Dინკ, Dინკ, Dონკ!
ბ ი კ ეგონა, ვიღაც-ვიღაცეებს საბავშვო ბაღში არ
ა მ ი გაგიკენ
ა ნ
მ გაგვიკეთებენ? უჩემოდ მე არავის არსად გაა
მ ი , გახსოვს, საბანკო ანგარიშზე რამდენი
თ ა
ში შეიჯი
დავითვალე?
თ ა
აც გრიპი გჭირდა, მარტო მომიწია
ნა. რა კარგია!… ყალბი პასპორტი აქამდე არავის შეუძე-ნია? თუ შეწერილი ფულით საქართველოდან დღემდე არა-ვინ აორთქლებულა?… გადაწყდა! გერმანიაში გავყვები! თქვენსავე ხ
ვართმევ…
ბიკენტი. რა არის? გერმანიაში მივდივარ
ნანა. თქვენი არ ვიცი. მე კი გავყვები. ენტი
Bრუდერ ჟაკობ, Bრუდერ ჟაკობ,
შცჰლäფსტ დუ ნოცჰ? შცჰლäფსტ დუ ნოცჰ?
Höრსტ დიე Gლოცკენ კლინგენ, Höრსტ დიე
Dინკ, Dინკ, D
ნანა. უყურე შEნ! ენტი. გ
უვლიათ?! რანი. ეს ხომ აბსურდია! ვიზას ორ დღეში ვინ
თებთ? ა. ორ კვირაში ხომ მოესწრება? ორში თუ არა, სამში მაინც ხო
ვუშვებ!
ამირანი. (თამაზს) მომხედე.
თამაზი. კიდევ რა მოგიფიქრებია? რანი. თამაზ
ფული გაქვს? მაზი. მე რა მახსოვს ?… მე… მახსოვს… ყველაფერი!… ყველაფერი, რაც კი ოდესმე დამინახავს,… რაც კი წამი-კითხავს,… რაც კი მსმენია… იცი, მეექვსე კლასში, ოქტომ-ბრის თვრამეტში შენი სახლის ზღურბლიდან სკოლა
სასვლელ კიბეებამდე რამდენი ნაბ
ამირანი. სულ არ მაინტერესებს. მაზი. ათას შვიდას ოთხმოცდა ცხრა ნაბიჯი იყო. მაშინ დამავიწყდა შენთვის მეთქვა, იმ დღეს თინა-დეიდამ, მამი-დაშენმა, პოლიკლინიკაში ასაცრელად წაგიყვანა… მერვე კლასში,… თებერვლის ხუთში კი უკვე ათას ექვსას ორმო-ცი გახდა. იმ დღეს
სკოლაში სიარული.
30
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ა მ ი ენი მემუარები კი არა, ბანკის ანგარიში
თ ა
ყო, სამოცდაჩვიდმეტი ცენტით; ბრუნეიში ორი
ეს ფული ჩემი არ არის…
თ ა ული რომ ჩემგან მოტყუებულ ადაა
მ ი . ამ წმინდა კაცს არ გინდათ ენდოთ? ესეც მე
ნ ყველაფერს გამოვასწორებთ…
თ ა
ბი გულში აღარ გაიელვო! გაცივება შე-
თ ა სთანა ცუდ აზრებს კიდევ უაა
მ ი
ო თან მიგაქვთ?… ჰოდა
თ ა ლეების სიაში… ორასმეცხრამეტე ნომრად
“მრავალ არიან, მრავალ…”
ნ ა ნ ა . მაინც?
რანი. ამათ შ
აინტერესებთ… მაზი. რვა დღის წინ, “მალაიზიან ნეშნელ ბანკში”, სამი მილიონ ორას ორმოცი ათას ხუთას სამოცდათოთხმეტი დოლარი ი
მილიონ…
ამირანი. ახლაც არ გჯერავთ?
თამაზი. მაგრამ, ხომ იცი, –
ამირანი. აბა რა!… რაო?
თამაზი. რა გაგიკვირდა?
თამაზი. რას მიქვიან – “ჩემი არ არის”? მაზი. არ იცი, ეს ფ
მიანებს ეკუთვნის?! რანი
ვარ?
თამაზი.ამირან, ოღონდაც ნუ ღელავ!
ამირანი. მე ვღელავ?… მე ვღელავ?… მე ვღელავ?…
თამაზი. ერთად ჩვე
ამირანი. აბა რა!
თამაზი.ყველა კმაყოფილი დარჩება.
ამირანი. სხვას კი არაფერს ვეუბნები! მაზი. ამირან, თავში ცუდი აზრები გიტრიალებს! ხომ გთხოვე, ამისთანე
მოგიბრუნდება!
ამირანი. მესინია! სემესინდა! მაზი. არ გეხუმრები!. ამი
რესი შედეგები მოჰყვება…
ამირანი. რა აზრები?…
თამაზი. შენ ჩემზე უკეთ იცი… რანი. ტყუილების დეტექტორი გამომიჩნდა! დროზე გა-ვეცალოთ აქაურობას! ეს კუბ
წაიღეთ!… ეს პარკები ვისია? მაზი. ნანა, მევა
კი სწერიხარ,…
ნანა. სულ რაღაც ორასმეცხრამეტე?… ჯამში რამდენია?
თამაზი. ეჰ,…
31
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
თამაზი. “ლეგეონ არს სახელი ჩემი “,7 ნათქვამია…
ნანა. მეც რა სულელი ვარ!… გუშინწინ თეატრის დარბაზში ხომ შევიკრიბეთ! თავი კაი პრემიერაზე მეგონა!
თამაზი. მეც, მართალი გითხრა, თავი ახლა სცენაზე მგო-ნია!… თუმცა წინასაპრემიერო ჟიმჟიმი არ მაძაგძაგებს! ბოდიშის მოხდა შენით რომ დავიწყო, იმედია, ჩვენს ოთხ-მოცდამესამე ნომერს არ ეწყინება…
ნანა. ბიკენტის? არ სცალია ახლა ამ კაცს ჩვენთვის!
ბიკენტი. იცოდე, ფულის მიმღებთა სიაში მეორე ნომრად მიგულე!
ნანა. (ბიკენტის) ყვავებზე რა გითხარი?!
ბიკენტი. მართალი ხარ, მართალი.
ამირანი. რა ყვავები?
ნანა. ჩვენი პატარა სასაუბრო გვაქვს…
თამაზი. იცი, ახლა მოვისაზრე, მაშინ არც მესმოდა – თვი-თონაც ხომ უმდარეს ვნებებს ავყევი, სხვებშიც ქვენა გრძნობები ავამოძრავე – ადამიანებში უცებ, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშე გამდიდრების სურვილი გავაღვივე,…
ბიკენტი. აბა, სამ თვეში ორმოც პროცენტს რომ დააბრუ-ნებ კაცი!
თამაზი. რეკლამა! რეკლამა და პიარი!… (ნანას) რა გასაკ-ვირვია, მსგავს პირობებში ბინის გაყიდვაც რომ გადაწყ-ვიტე, ფული კიდევ სადღაც ისესხე…
ბიკენტი. ვისესხე რომელია! რვა კაცი მოგიყვანე…
თამაზი. დრომაც მაშინ თავისი მოიტანა…
ნანა. დაგიდგა “ჟამი მოკრეფად ქვათა”?
თამაზი. დამიჯერე, – ვალის იქ ერთხელ გადახდას ამქვეყ-ნად ასჯერაც და ათასჯერაც გასტუმრება აჯობებს…
ბიკენტი. ალალი სიტყვებია! ამასთან კაი პროცენტიც თუ იქნა!
ნანა. იქ გადახდას ამქვეყნად ასჯერ და ათასჯერ გადახდა სჯობსო?… მაშ,… ვალს… მართლაც გამიასმაგებ?
თამაზი. სინამდვილეში მე რაც გაზარალეთ, სულ რომ სა-მარადჟამოდ მონად დაგიდგეთ, ვალს სრულად ვერასდროს გავისტუმრებ.
7 მარკოზის სახარება, 5,9;
32
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ნანა. ყველაფერი თავიდან დაიწყო?… თანხას არ გვიბრუნებ?
თამაზი. როგორ გეკადრება! ფული შენია!
ნანა. ფულს თუკი მაძლევ, მონები აღარ გვინდა… ვალის… გაასმაგებასაც დავჯერდები… გამოდის რომ შEნ გმართებს ჩემი… (ჩხირით მიწაზე ციფრს გამოიყვანს)… ბიკენტი რო-გორც ამბობს “დოლარი”!
თამაზი. ეს ფული როგორ მოგცე?
ნანა. ხელიდან ხელში!… აი, ასე!… არ მეკუთვნის, თუ?
თამაზი. შენ თუ გაგიასმაგე, სხვა მევალეებს რაღა დავუ-ბრუნო?
ამირანი. ფული შენ სხვებსაც გინდა დაუბრუნო?
ბიკენტი. აბა?! მეორე მე ვარ! არ დაგვიბრუნებს და,… ძმრად გამოვადენინებთ!
თამაზი. ნანა, ბიკენტი, თავს რად იცუდებთ? სინამდვილეში თქვენ ხომ ვერც წარმოიდგენთ, შინაგანად რა სპეტაკები, რა სუფთები ხართ!
ნანა. ყინულის ლოლოებივით… სუსხიან ზამთარში. ამირან, მართალი ხარ, წავედით! ეს კაცი ჯერ აზრზე უნდა მო-ვიდეს!… ამის პასპორტი მაინც ჩEმთანაა!
თამაზი. ნანა,…
ბიკენტი. ჩემი ვალიც, ხომ იცი, ასმაგია! რომ დავამრგვა-ლოთ,… აკურატ ორას ოთხმცდაათი ათასი გამოდის! დო-ლარი!
თამაზი. მე შენი ექვსი ათასი მემართა…
ბიკენტი. ეგ… დასაფლავებამდე იყო…
თამაზი. საყვარლებო! ჩემს ანგარიშებზე მხოლოდ ცხრა მი-ლიონ ორას შვიდი დოლარია! თქვენ ორს ასმაგი თუ და-გიბრუნეთ, ორას თუ სამას თქვენისთანა უბედურს თვა-ლებში რა პირით გინდათ შევხედო?
ბიკენტი. ხალხის თვალებში ცეცებას რომელი ერთი გთხოვთ?
ნანა. ჩვენი ვალი გაისტუმრე… და… მიირთვი ალპენმილხი! იჯეჯილე შენს გემოზე ბავარიაში!
თამაზი. რა ალპები? რომელი პირენეები? დაითვალეთ, კი-დევ რამდენ კაცს უნდა შევხვდე, რამდენს უნდა მოვუხადო ბოდიში!
ნანა. სტოპ! სტოპ! მგონი მივხვდი!
33
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ამირანი. ძმაო, შენ…
ნანა. გაჩერდი!
ამირანი. ყველას სათითაოდ გინდა ჩამოუარო?
ნანა. მოდით შევნელდეთ! თამაზ, გულახდილად გვითხარი – ახალ საქმეს იწყებ?
თამაზი. თავისებურად…
ნანა. კარგია!… ამ ორისა არ ვიცი, მე კი წილში შემოვდი-ვარ!
თამაზი. კრედიტორებთან შენც ჩემთან ერთად გინდა იარო?
ნანა. აბა?! სულელი ხომ არ გგონივარ?
თამაზი. არა მჯერა…
ნანა. დაიჯერე! მე ხომ ყველაფერს ვგრძნობ! ჩათვალე, გრძნეული ვარ!
თამაზი. შეუძლებელია!
ნანა. შეუძლებელი ამ ქვეყნად არაფერია!… იქნებ,… შენი გამოჩენა არცაა საჭირო! თუ მენდობი, კრედიტორებთანაც მე ვივლი, ფულსაც მე დავაბრუნებ,…
თამაზი. ბოდიში? ბოდიში როგორ მოვუხადო?
ნანა. მე დედის საგინებლად კი არ მივაკითხავ! ფულს მივუ-ტან! ქეშს დავაბრუნებთ, ასე არ არის?!
ბიკენტი. არა, ძმაო, ფულის ასე დაბრუნებას მე ვერ ვიტ-ვირთავ!
ნანა. …ამის წყალობით კი ქალაქში ათმაგ პირამიდას ავაგო-რებთ!
თამაზი. ეს რა მოგიფიქრებია!
ნანა. მე რა შუაში ვარ?! ავტორი შენ ხარ!
ბიკენტი. გენაცვალოთ ბიკენტი!… ამირან ჩვენთან ხომ ხარ?!
თამაზი. ხალხო, მოდით, ცოტა უკან დავბრუნდეთ.
ნანა. არ გინდივარ და, მარტო იარე! მაგრამ წილში შემო-სული ვარ!
თამაზი. არა, არა და არა! ფულს მე დავაბრუნებ! რადაც არ უნდა დამიჯდეს, დავაბრუნებ, მაგრამ ამას აღარაფერი მოჰყვება. აღარაფერი!… არანაირი პირამიდა, არანაირი ტრაპეცია და კუბი! ყველას სათითაოდ ჩამოვუვლი! და ამას ახლავე, როგორც შეგპირდით, შენით დავიწყებ!
34
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
თამაზი შემორჩენილ ფულს ქამრიდან ამოიღებს და ნანას ხელში გადაუთვლის.
თამაზი. ერთი, ორი, სამი,…
ბიკენტი. (ნანას რიგში ეცილება) მე?! მე?!…
ამირანი. მოიცა, ძმაო! კარი-კარ წანწალში მთელი ფული თუკი ჩამოარიგე, ჩემი წილი საიდანღა უნდა გადაიხადო? (ფულს ნანას ხელიდან გამოგლეჯს)
ნანა. მისამართი ხომ არ შეგეშალა? (ამირანს ხელზე უკბენს).
ამირანი. უჰ, შენი!
თამაზი. ამირან, რას შვრები? ეს ფული ხომ შენი არ არის, შენ არ გეკუთვნის! (ფულს კვლავ დაიბრუნებს)
ამირანი. მე არ მეკუთვნის? ასე სად არის? გინდა გადა-მაგდო? ამ სამი კვირის წინ წილში შეყვანას ეს გველი შემპირდა?
ნანა. მე ვარ გველი?
ამირანი. თვითმფრინავის ბილეთი ვინ ჩამაბარებინა! აქამდე გერმანიასაც ავივლიდი და ჩამოვივლიდი, ახალ მანქანასაც ჩამოვიყვანდი და ალბათ გავყიდდი კიდევაც… ფული ჩემია!
თამაზი. მაშინ შენ… სხვა თამაზი გესაუბრა…
ამირანი. სხვა თამაზი? ხუთი საათის წინ ამ საფლავში სხვა ვინმე ჩავმარხეთ? ის თამაზი სადღა მოვძებნო?… თამაზ!… თამაზ!…
თამაზი. გვამი ეს იყო, ადამიანი – სხვა.
ამირანი. მაშ, პოლიციას ქრთამები სხვა ადამიანის გამო ვუხადე? ექსპერტიზას ცოცხალი უნდა გაეკვეთე? ახლაც, სასაფლაოზე ნიჩბით ხელში გრიპიანი კაცი ტყუილად ამო-ვეთრიე?
თამაზი. გულახდილად მითხარი – სასაფლაოზე ამოსვლას და გამომძიებელთან საუბარს მეოთხედ მილიონად აფასებ?
ამირანი. ამ ხალხმა კი დამასწრო, მაგრამ… მაშ, სა-ფლავიდან არ უნდა ამომეყვანე? შენი თავი ტყუილად არ დავასამარებინე?
თამაზი. ამირან, თვალებში შემომხედე! მე ხომ თამაზი ვარ! თამაზი! შენი ტრუსიკის მეგობარი!
ამირანი. ამიტომაც ლოგში გინდა დამტოვო?
თამაზი. ოცდაათი წელია ვმეგობრობთ! მეოთხე კლასში ჩვენი ჭკუით “ფიცვერცხლი” შევსვით, გადახერხილი ვერცხ-
35
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ლის კოვზის ნახევარი, კუჭიდან ძლივს რომ გამოგი-რეცხეს!… ცოცხალი, ბედნიერი, ყველას მოსიყვარულე ადა-მიანი დაგიბრუნდი…
ამირანი. ის დამტვრეული ვერცხლის კოვზი ვერ მოგინელე-ბია? ჩემი ფული გინდა მიითვისო?
თამაზი. ამირან, საყვარელო, მე ხომ მაშინ სხვის ფულს შეგპირდი!
ამირანი. ნანა, ასე მოვრიგდეთ: ჩვენ ახლა დავიშლებით, ერთმანეთს ხვალ დილით შEვხვდებით. ჩემი ტრუსიკის ამ მეგობართან კი მე ცალკე სალაპარაკო მაქვს.
თამაზი. მაპატიე, ამირან, – შენთან ერთად მე ახლა მარტო ვერ დავრჩები.
ამირანი. დარჩები!
თამაზი. არა! აფორიაქებული ხარ, სისხლი გიდუღს…
ამირანი. კარგად შემომხედე! ბებიაშენის დამტვრეული კა-რადასავით მშვიდად ვარ! ბინაში ამ ბატონებმა ერთადერთ ავეჯად რომ დაგიტოვეს!
თამაზი. გავამწარე და ბინა ამიტომაც დაარბიეს. დღეის აქეთ ყველაფერი შეიცვლება!… მე რომ ფულს ჩამოვური-გებ, ესენიც ავეჯს უკან დააბრუნებენ. ასე არ არის, ბი-კენტი?
ბიკენტი. კანეჩნო!
ამირანი. მისამართი არ შეგეშალოთ!… მოკიდეთ ახლა ამ ნივთებს ხელი! ამ საფლავს ჩვენ ორნი მივხედავთ.
თამაზი. მე ამ ხალხს მივყვები.
ამირანი. არა, თამაზ, შენ ჩემთან ერთად დარჩები. (პის-ტოლეტს ამოიღებს) ესენი ამ აკვალანგებს წაიღებენ, ჩვენ კი ცალკე სალაპარაკო გვაქვს.
თამაზი. საუბარს ხვალ დილას გავაგრძელებთ!
ამირანი. ლაჩარიც გამხდარხარ?!…
თამაზი. გგონია, ამ რკინისა მეშინია?…
ამირანი. თამაზ, Nუ მეთამაშები! შიგ ნაღდი ტყვიები დევს!
თამაზი. მე გეთამაშები?… მე ვთამაშობ?… სამარიდან ამო-სულ კაცს მეხუმრები?! გგონია, მე და შEნ ერთმანეთისგან მხოლოდ ეს სამი ნაბიჯი გვაშორებს? ერთი, ორი, სამი, ოთხი… (საფლავამდე ოთხ ნაბიჯს გადაითვლის) ჰა-ჰა, ოთხ-ნახევარი გამოვიდა!… იცი, იქ რა ხდება?… იქ ვის
36
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
გადაეყრები?… ჰოდა ღმერთმა არც არასდროს დაგასიზმ-როს!… უსაზღვროდ მადლიერი ვარ შენი – შენ რომ დროულად არ დაგერეკა, ნანა წესს სამუდამოდ ამიგებდა, გავიგუდებოდი… (დაფიქრდება, გააგრძელებს, გეგონება ვიღაცას უხილავს ესაუბრება) მართალი ხარ, ყველაფერში თავისი კანონზომიერება არსებობს… (ამირანს) ასეა თუ ისე, ახლა მე შენთან ერთად აქ არ დავრჩები!… ამ ქვეყ-ნად რამდენიმე საქმე კიდევ მაქვს გასაკეთებელი… შენც ბევრი რამ გელის წინ…
ამირანი. (ნანას და ბიკენტის) რას მიდგეხართ? დაახვიეთ აქედან!
ნანა. მოდით, ყველანი ერთად წავიდეთ!
ამირანი. კონსპირატიული შეკრება დასრულდა – ბოლშევი-კები აქედან ცალ-ცალკე დავიშლებით!
ნანა. ამირან, კარგო…
ამირანი. დაიკო, შEნ გზაზე გაიარე!
ნანა. მე სწორედ რომ ჩემს გზაზე მივდივარ!… ნუთუ ისე გამიცანი, ჩემს დაკარგულ ბინას ასე მარტივად დავთ-მობ?…
ნანა თამაზს ხელს გაუყრის, თან გაიყოლებს, ამირანი მეგობარს მკლავში მეორე მხრიდან სწვდება.
ამირანი. ხელი გაუშვი!
ნანა. ბიკენტი, აქ შენს ექვს ათასზეცაა საუბარი…
ბიკენტი. ექვსი ათას სამას ოთხმოცდახუთზე… თანაც დო-ლარზე!
ნანა. (ამირანს) ქალს უნდა მეჭიდავო?
ბიკენტი. ამირან, არ გინდა ახლა…
ნანა. ხელი მეტკინა!…
ნანა და ბიკენტი, შემდეგ კი თამაზიც ამირანს შეეწინააღმდეგე-ბიან, ცდილობენ პისტოლეტი ხელიდან გამოგლიჯონ და ამ ჭიდაო-ბაში ყველანი მიწაზე დაენარცხებიან, გაიგუნგლებიან; ბოლოს, რო-გორც იქნა, იარაღს ხელიდან გააგდებინებენ. პისტოლეტს ნანა დაეპატრონება და ჩანთაში ჩაიდებს.
ამირანი. იარაღი მომეცი!
ნანა. ხვალ დაგიბრუნებ. 37
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ამირანი. სხვისია! ეხუმრები?
ნანა. ქალაქში რომ ჩავალთ, მოგცემ. წავედით აქედან.
ამირანი. მგონი გითხარით – მე და თამაზი აქ ვრჩებით.
თამაზი. ამირან, საყვარელო, დამშვიდდი!… მოდუნდი!… ნუ-თუ გგონია, ამათ ქვეყანა წუმპედ სამარადჟამოდ აქციეს? ნუთუ, შენი ვარაუდით, ამ კისერმოგლეჯილ და ზურგგამო-ჩიჩქნილ, ნაკლავს მიმგვანებულ საქართველოში ცხოვრება უკეთესობისკენ არასდროს შეიცვლება?… სულ ცოტაც მო-ვითმინოთ!… ნუთუ ფიქრობ, ნანას ძმისშვილებისათვის და-სახმარებლად მუდამდღე მოუწევს პანაშვიდებზე მიც-ვალებულთა გარშემო ცეკვა?… შენ კი გერმანიაში მანქანე-ბის ჩამოსატანად ტარტალი, საბაჟოზე ქრთამების მიცემა, გზაში პოლიციისაგან დაყაჩაღება სიკვდილამდე გაქვს მის-ჯილი?
ბიკენტი. არ დააყაჩაღონ რა, პრეზიდენტია?
ნანა. აბრაგივით შეიარაღებული კი დადის!…
თამაზი. გგონიათ, ეს ჯოჯოხეთური ყოფა უსასრულოდ გას-ტანს?… სულ მალე ქვეყანას თქვენი მარიფათი სხვაგვარად დასჭირდება! ყველანი ხომ არაჩვეულებრივი, განუმეორე-ბელი ადამიანები ხართ! (ბიკენტის) ნაღვლის ბუშტი რომ არ გაწუხებდეს, სხვა მხრივ ხომ ჯან-ღონით სავსე, თითქ-მის ჯანმრთელი კაცი უნდა იყო!
ბიკენტი. ტახივით!… შენ რა იცი?
თამაზი. ნანას გული იმისთანა მარგალიტებს იტევს, დედა ტერეზას შეშურდება!… (ამირანს) შენისთანა მიზანდასახ-ული კაცი ხომ სანთლით საძებარია!… ჩვენშიც ცხოვრება სადაცაა შეიცვლება, სხვა წესს დაექვემდებარება…
ბიკენტი. შენ, იქ, შემთხვევით, წინასწარმეტყველება ხომ არ შეგასწავლეს?
თამაზი. ამას მარჩიელობა რად უნდა! ამას როგორც ეკო-ნომისტი,… ყოფილი ეკონომისტი, ისე გეუბნებით.
ბიკენტი. ფულთან საქმეს აღარ დაიჭერ?
თამაზი. აღარასოდეს! ვალებს გავისტუმრებ და…
ბიკენტი. ჰოდა მეც მომავალზე გეკითხები. ხედავ წინ რა გველის?
თამაზი. აქედან ამირანის მეგობართან, რაჭაში, სოფელში უნდა გავსულვიყავით…
38
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ბიკენტი. ეგ არ მაინტერესევბს. იცი, მომავალში მე რა და-მემართება?
თამაზი. არ მინდა ამაზე საუბარი.
ბიკენტი. ჩემს შვილიშვილს რა მოუვა?
თამაზი. მომავალს ცხოვრება ჩვენი ცოდნის გარეშეც გაიკ-ვალავს… მთავარი ეს არ არის!
ნანა. შეგიძლია მითხრა, მომავალში რა მელის?
თამაზი. ხომ ვთქვი, ამაზე ლაპარაკი არ მინდა.
ნანა. ბინას ვიყიდი?
თამაზი. არ ვიცი…
ამირანი შეკრებილებს უხმოდ გაეცლება.
ნანა. ძველ ბინაზე უკეთესი იქნება თუ უარესი?… რა იყო, ხმის ამოსაღებად მაინცდამაინც პოლიციელი უნდა ვიყო, სიგარეტი შუბლზე უნდა ჩაგიქრო?
თამაზი. ჰო,…
ნანა. “ჰო” უკეთესი, თუ “ჰო” უარესი?
თამაზი. რატომ მაძალებ?
ნანა. რომელ უბანში?
თამაზი. იმ ფულად ახლა უკვე სამოთახიან ბინას შეიძენ.
ნანა. კიდევ?
თამაზი. აღარაფერს გეტყვი.
ნანა. მითხარი!
თამაზი. არ შემიძლია!
ნანა. გიკრძალავენ?
თამაზი. ასე ჩათვალე.
ნანა. მე ხომ თერმოსით ყავა მაქვს წამოღებული! (წა-მოფრთხიალდება) ნერვების დასაწყნარებლად ყველას მოგ-ვიხდება… შავია, ნალექიც უნდა ჰქონდეს… ბიკენტი – არ სვამს!
თამაზი. არც მე მინდა.
ნანა. მე კი დავლევ. (ყავას დაისხამს) ესეც ხომ ვალის ასმა-გად დაბრუნება არ არის! დავლიოთ და თან ნალექს შევ-ხედოთ, ჩემს მომავალზე დავილაპარაკოთ…
ბიკენტი. გახსენი ახლა აქ ყავა-კაფეტერია!
ნანა. (შესძახებს) ამირან, ყავას ხომ არ მიირთმევთ? ამირან! სად წავიდა?
39
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
თამაზი. თავი დაანებე.
ნანა. ცუდი არაფერი ჩაიდოს! ნამეტანი უხმოდ გაგვეცალა.
თამაზი. განმარტოვება ხანდახან საკუთარ თავს მოგვაძებ-ნინებს ხოლმე…
ნანა. (თავის ყავის ფინჯანს მიაწვდის) აბა, ერთი შიგ ჩამიხ-ედე…
თამაზი. არ ვმარჩიელობ.
ნანა. გულიც არ გინდა, რომ გავხსნა? (ჭიქაში თითს ატა-კებს)
თამაზი. არც მოგვი ვარ.
ნანა. კარგი, ბატონო, თამაზი იყავი… ოღონდ ის მითხარი, გერმანიაში რომ ჩავალთ, ფრანკფურტში რომელ სასტუ-მროში დავსახლდებით?
თამაზი. პირადად მე “Hოტელ Dრეი Köნიგე”-ში ვჩერდები ხოლმე… ამჯერადაც, ალბათ,… მესამე სართულზე ვიცხო-ვრებ.
ნანა. “ვიცხოვრებ” რას მიქვიან?! მე სად ვიქნები?
თამაზი. შენ – თბილისში.
ნანა. რა ბრძანე?… სად?
თამაზი. წერეთლის გამზირზე.
ნანა. ლალისთან?…ბიკენტი?
თამაზი. ბიკენტიც ნაძალადევში დაელოდება ჩემს დაბრუნე-ბას.
ნანა. იმედი გაქვს, გერმანიაში მარტო გაგიშვებთ? შენ გენ-დობით?
თამაზი. მე სიტყვის კაცი ვარ…
ნანა. ისევ დაიწყო!
თამაზი. შენის აზრით, ეს ჩვენი დღევანდელი შეხვედრა შემთხვევითობაა? გგონია, განგებამ აქ ამ აირწინაღის მი-წიდან ამოსათხრელად მოგიყვანა?
ნანა. არ ვიცი…
თამაზი. მე კი ვიცი…
ნანა. აბა შენთან შესახვედრად?…
თამაზი. არა მხოლოდ ჩემთან…
ნანა. შენი ჭკუით, ასე შემაბამ?
თამაზი. არა.
ნანა. მაშ რამ მომიყვანა?
40
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
თამაზი. ალბათ იმან, რაც ყველას ასე ძალიან გვაკლია ამ ქვეყნად…
ბიკენტი. ხალხო, რაზე ბაზრობთ?
ნანა. სიყვარულზე.
ბიკენტი. ფინური ოჯახის სიყვარულის ამბავში ალბათ ზედმეტი არ ვიქნები…
თამაზი. ზედმეტი ამ ქვეყნად არავინაა.
ბიკენტი. მოვტყდე?
თამაზი. ჩვენ ჯანმრთელობაზე ვსაუბრობთ.
ნანა. ჯანმრთელობაზე?
თამაზი. რა იყო? რამ გაგაკვირვა?!
ნანა. ცუმპა-რუმპა?… დილის გამამხნევებელი ვარჯიშები?
თამაზი. არა მხოლოდ დილას. ადამიანი ჯანმრთელი დღი-სითაც და ღამითაც უნდა იყოს… და, რაც მთავარია, არა მხოლოდ ფიზიკურად…
ნანა. იქედან… ამ ბიზნეს-გეგმით ამოხვედი? “ფიზკულტურა და სპორტი”?
თამაზი. ჯანმრთელობა მხოლოდ სპორტული ვარჯიშები არ არის. ადამიანი სულიერადაც და… გონითაც უნდა გამო-ჯანსაღდეს.
ნანა. ამირანს… გაცივება ამიტომ მოუხსენი?
თამაზი. ხომ გითხარი, ფიზიკური ჯანმრთელობა ნაწილია მხოლოდ… ადამიანს ჯანი განმრთელებული თუ არ გაქვს, არც სიყვარულში ივარგებ, არც ადამიანობაში!
ნანა. ჩვენი ლოზუნგია – “სამყაროს “ჯანის სიმრთელე” გა-დაარჩენს”? ნეო-დოსტოევსკი?
თამაზი. დაახლოებით…
ნანა. და შენ იცი, ხალხს რა აწუხებს?
თამაზი. ცოტ-ცოტას ვხედავ.
ნანა. აბა, ძმაო, ქრისტე ყოფილხარ! მეტი რომ არ ვთქვათ!… “მამაო ჩვენო რომელი ხარ ცათა შინა…”
თამაზი. გაჩერდი! ღმერთს ნუ სცოდავ!
ნანა. ღმერთო, მაპატიე!… მაშ წმინდანი ხარ?
თამაზი. უბრალოდ ადამიანი ვარ… ადამიანი, რომელიც ცოტას რაღაცას ხედავს…
ნანა. მაშინ დამასკანერე!… რა მაწუხებს?
თამაზი. უშვილობა.
41
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ნანა. შEნ, შენ… რა ბრძანე?
თამაზი. უშვილობა. შტერილიტას.
დამფრთხალი ნანა უკან დაიხევს, თავისავე ჩანთას ფეხს გამოს-დებს, შიგნიდან პისტოლეტს ამოიღებს და თამაზს დაუმიზნებს. მას ბიკენტი ეძგერება, იარაღს ხელიდან გამოსტაცებს.
ბიკენტი. გოგო, ჭკუაზე ხარ?!
ნანა. ხელი გამიშვი!…
ბიკენტი. ხომ გაიგე – შიგ ნამდვილი ტყვიებია!
ნანა. კაცმა ერთი შემხედა და… სწორი დიაგნოზი დამისვა!
ბიკენტი. მეც მითხრა, ნაღვლის ბუშტი გაწუხებსო… მერე, უნდა მოვკლა?!
ნანა. შენ გესმის?! – ერთი შემხედა და!…
ბიკენტი. მით უმეტეს! აგერ, შენს თვალწინ ამირანი გან-კურნა კიდევაც!
ნანა. არც კაბა გამიხდია, არც…
ბიკენტი. შენთვის კაბა რომ გამეხადა, ცოტა ხანში მეც მივხვდებოდი…
ნანა. კაცს რომ ყველაფერი ესმის!… ვერაფერს დაუმალავ!
ბიკენტი. შენც კუკუ-დამალობანას ნუ გვეთამაშები! ხომ გეუბნებოდი, ერთი გვეცადა და იქნებ განგკურნავდი…
ნანა. კონსერვის გასახსნელი დანასავითაა!… გამოუსვა და გაგხსნა!
ბიკენტი. შენი თავი კილკიანი კონსერვი თუ გგონია… და-წყნარდი ახლა…
ბიკენტი ჯერ გვერდზე დაგდებულ, დაცარიელებულ კონსერვის ქილას დაუმიზნებს, შემდეგ კი მიზანში ჭადარს ამოიღებს.
თამაზი. ფრთხილად, არ აგიფეთქდეს!
ბიკენტი. ამიფეთქდეს რა, ლიმონკაა?
ნანა. დაერიე ყვავებს! შEყარე აქ ნახევარი ქალაქი!
ბიკენტი. (თამაზს) წინასწარმეტყველებაა თუ… ისე მეუბნე-ბი?
თამაზი. (წარმოთქმულ სიტყვებს თვითონაც ჩაუკვირდება) უბრალოდ, არავინ არაფერს არასდროს იძახის. და არც აკეთებს.
ნანა. (თამაზს) მეშველება რამე?
42
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ბიკენტი სროლას გადაიფიქრებს, შემდეგ პისტოლეტს მოათვალიე-რებს და აღმოაჩენს, რომ ამირანთან ჭიდაობისას იარაღის ლულა კენჭებით გატენილა და ჩხირით მის გამოწმენდას შეეცდება.
ბიკენტი. გატენილა, შობელძაღლი!… მართლაც რომ ამ-ფეთქებოდა? თუ ამირანი თავიდანვე ფუფლოზე გვაგდებ-და?
თამაზი. (Nანას) უსაშველო ამ ქვეყნად არაფერია…
ნანა. ოპერაციის მეშინია… თუმცა არც ფული მაქვს საამი-სოდ… ბებიაჩემიც ოპერაციას გადაჰყვა… ვერ გააღვიძეს, უბედური.
თამაზი. ოპერაცია ამას რად უნდა!… ხომ გეუბნები, ადა-მიანები სულ მუდამ მეორეხარისხოვანს ვეპოტინებით ხოლმე, საქმე კი სხვა რაღაცეებშია…
თამაზი ნანას მხრებსა და თავზე რამდენიმე წერტილზე მიაჭერს და საფლავის ქვაზე ჩამოსვამს. ამასობაში ბიკენტიმ პისტოლეტი ნანას ჩანთაში ჩააბრუნა და თამაზის მანიპულაციებს აკვირდება.
თამაზი. ცოტა ხნით დამშვიდებულად იჯექი.
ბიკენტი. ეგ რა ჰქენი, ვითომ?
თამაზი. ლათინური მანიპულუს ჩვენებურად პეშვს ნიშნავს…
ბიკენტი. მერე?… სულ ეს იყო?
თამაზი. აბა, ბევრი კი არაფერი უნდა!
ბიკენტი. თითი მიაჭირე და დღეის აქეთ კვერცხებს ინკუ-ბატორის ქათამივით დადებს? დღეში სამჯერ? კო-კო-კო-კო…
თამაზი. დაახლოებით… საქმე ისევ თუ არ გაიფუჭა…
ბიკენტი. ასე, “მანიპულუსით”… ჩემს ნაღვლის ბუშტსაც ეშველება?
თამაზი. სნეულება – სნეულებაა…
ბიკენტი. აბა, მაშინ დამაჭირე.
თამაზი. მართალი გითხრა…
ბიკენტი. რა იყო – ქალი რომ არ ვარ, ამიტომ თვალშიც არ მოგხვდი?
თამაზი. ქალი რა შუაშია, უბრალოდ შენ…
ბიკენტი. თითის დაჭერა გეზარება?
თამაზი. …საამისოდ შენ ჯერ მზად არ უნდა იყო…
ბიკენტი. მე არ ვარ, ეს ქალი კი მზად იყო?
43
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
თამაზი. ისევ შემოგიბრუნდება…
ბიკენტი. მანამდე კაი ბატკნის ჩაქაფულს და ჩანახს ერთ-ხელ მაინც გემრიელად ხომ მივირთმევ?… ქვისლთან, ღო-რის ქელეხში, ერთი ორჯერ ხომ ჩამესვლება?
თამაზი. ხომ გეუბნები, მზად არ ხარ!
ბიკენტი. თითის ერთხელ მიჭერაზე ფული გინდა გადამახ-დევინო?… მოსულა!
თამაზი. ამას ფული არ უშველის…
ბიკენტი. დამაჭირე და,… ამ წინდებსაც გაპატიებ, ამ ფეხ-საცმელსაც… და… ამ კოსტუმსაც!
თამაზი. საქმე აქ შენშია! შენს აზროვნებაში!
ბიკენტი. ნაღდი “გიორგიო არმანია”! ფირმაა!
ნანა. ეს რა მიქენი?!
ბიკენტი. გაწყინა?
ნანა. ახალშობილივით ვარ!… (ცეკვავს)
ბიკენტი. თითით დაჭერა გეზარება?… ვალის ნაწილს გაპა-ტიებ!
თამაზი. ბიკენტი, კარგად გამიგე…
ბიკენტი. ჯანდაბას, ვალის სამ მეოთხედს შეგარჩენ!
ნანა. ვერ წარმოიდგენ, რა ბედნიერი ვარ! (ბიკენტის) და-თანხმდი! დათანხმდი! იცი რა შეგრძნებაა?!
ბიკენტი. არა.
ნანა. ენით ვერც მე აღგიწერ! ისეთ სიმსუბუქეს ვგრძნობ… ალბათ, რომ დამჭირდეს, აფრენას მოვახერხებ! სულ თავი-სუფლად!
ბიკენტი. აბა, იფრინეთ უჩემოდ… (მიდის)
ნანა. ბიკენტი, შენი ნაღვლის ბუშტი? არ გინდა იმკურნალო?
ბიკენტი. არა.
ნანა. თამაზ, ასე გაისტუმრებ?
თამაზი. კარგი ახლა, ბიკენტი. შენ არ გაგვიბრაზდე…
ბიკენტი. თავი დამანებეთ…
თამაზი. მოგიწევს თავს გაუფრთხილდე, სხვანაირად უარე-სად შეიძლება შემოგიბრუნდეს…
ბიკენტი. ეგრე, რაღა!
ბიკენტი თამაზს მიუახლოვდება და შუბლს შეუშვერს.
თამაზი. რა გინდა? 44
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ბიკენტი. მიაჭირე, რაღა!
თამაზი. მიჭერილია უკვე…
ბიკენტი. უჟე?…ეგ როდის?
თამაზი. ცოტა ხნით ქვაზე ჩამოჯექი… და სამომავლოდ თავს გაუფრთხილდი!
ბიკენტი. თუ აკეთEბ, მიაჭირე!
თამაზი. მიჭერილია, ხომ გითხარი!
ბიკენტი. არა მჯერავს!
თამაზი. შენი ნებაა!… მანამდე კი აგერ, ჩამოჯექი!
ბიკენტი. (ნანას) შენ კი გენაცვალე!…
თამაზი. დაწყნარდი…ხომ გითხარი, თავს გაფრთხილება უნ-და…
ბიკენტი. მართლაც მიუჭერია!… ამისთანა ქალს რომ ვუყურებ, მშვიდად რა გამაჩერებს?
თამაზი. ისევ გაგივსო ნაღვლის ბუშტი კენჭებით?
ბიკენტი. ჩემგან გეკადრება, უფროსო?!
ნანა. (თამაზს) ისეთ აღმაფრენას ვგრძნობ!
თამაზი. სამწუხაროდ, ეს შეგრძნება მალე გადაგივლის… თუმცა გირჩევდი რაც შეიძლება დიდ ხანს შეინარჩუნო.
ნანა. რას წარმოვიდგენდი, ოდესმე ამისთანა ბედნიერი თუ ვიქნებოდი!… ბიკენტისაც ახლა კენჭები აღარ აქვს?
თამაზი. ჯადოქარი კი არ ვარ!… ჯერ-ჯერობით მანდ არიან, მაგრამ სულ მალე დაშლას დაიწყებენ! პროცესი დაიწყო!
ნანა. მე? ჩემთან?
თამაზი. შენთანაც…
ნანა. ბავშვი ახლავე შემიძლია გავაჩინო?
თამაზი. მე როგორც მსმენია, ბავშვის გაჩენას ქალი ცხრა თვეს ელოდება ხოლმე…
ნანა. ჩასახვა? შემიძლია?
თამაზი. არაფერი უშლის…
ნანა. (ბიკენტიზე მიანიშნებს) კაცს რომ არც კი მიუახლოვ-დი…
თამაზი. რა იცი, იმ დროს სინამდვილეში მე სად ვიმყოფე-ბოდი?
ნანა. ხელის დაკარებაც რომ არ დაგჭირდა!
თამაზი. ნანა, ბიკენტისთან სხვა შემთხვევა იყო…
45
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ნანა. რა განსხვავებაა? შენ არ თქვი, იქაც და აქაც… პრო-ცესი უნდა დაიწყოს?!
თამაზი. ჰო, მაგრამ, ამ პროცესისათვის, ხომ გესმის… მამაა საჭირო.
ნანა. მერე, ჩემი ბავშვისათვის შენზე უკეთესი მამა ვინ უნ-და ვინატრო?
თამაზი. ამ ქვეყნად უკეთესზე უკეთესს რა გამოლევს!
ნანა. მე კი შენ მინდიხარ!
თამაზი. ნანა, მიმოიხედე,…
ნანა. მშვენიერი თბილისური საღამოა… აგერ, სავსე მთვარეც ამოდის…
თამაზი. სასაფლაოზე ვართ…
ნანა. რა მნიშვნელობაა! ბავშვს ხომ საავადმყოფოში გავაჩენ, თანაც ცხრა თვეში!…
თამაზი. შეხედე, ბიკენტის თავი ძლივს უჭირავს.
ნანა. ბიკენტი ძმაა ჩემი! მიკროავტობუსში დაგველოდება… ნაღვლის ბუშტი ხომ აღარ აწუხებს?… ყავას დალევს…
თამაზი. ნანა, საყვარელო, გაიხსენე, სასაფლაოზე, რა მიზ-ნით ამოხვედი?!… ჩემზე მეტად კაცი თუ შეგძულებია ოდესმე?
ნანა. არა უშავს, გულმავიწყი ვარ… თანაც, მას შემდეგ ათასმა წელმა ჩაიარა…
თამაზი. მე კი მახსოვს…
ნანა. ძალიან გეჯავრები?
თამაზი. არა, ცუდად არ გამიგო…
ნანა. გძულვარ? ვერ მომეკარები?
თამაზი. როგორ გეკადრება!… (ხელს მოჰხვევს, მოეფერება) უბრალოდ მე სხვა ადამიანებიც მყავს განსაკურნი… ეს ყველაფერი კი ენერგიას საჭიროებს… დიდძალ ენერგიას…
ნანა. უარს მეუბნები?
თამაზი. კარგი გოგო ხარ, გათხოვდები, ოჯახს შექმნი…
ნანა. მე ქვრივი ვარ…
თამაზი. ვიცი, მაპატიე,…
ნანა. ბავშვი კი შენგან მინდა…
ბიკენტი. რას ჩააცივდი ამ კაცს! მიმოიხედე, იქნებ ჩვენც გამოგადგეთ რაიმეში!
ნანა. ბიკენტი, შენ ჩუ! კენჭები არ შემოგიბრუნოთ!
46
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ბიკენტი. მე რა, მე ჩუმად ვარ!…
ნანა. (თამაზს) მაშ ხალხის განსაკურნებლად მოხვედი?
ნანა მობილურს მოიმარჯვებს
თამაზი. განკურნება… ეს ბუმბერაზების ხვედრია…
ნანა. კაცი ჩემს თვალწინ ხომ მოარჩინე? თანაც ხელი რომ არ დაგიკარებია, ისე…
თამაზი. ეს ჩვეულებრივი ავადმყოფობაა…
ნანა. არაჩვეულებრივს არც არავინ არაფერს გთხოვს… ( გა-დარეკავს, მობილურში) ანუკი, სიცოცხლევ, როგორ ხარ?… Hო, ნანა ვარ, სხვას ვის ელოდი?… აბა, ყურმილი ლაშიკოს გადაეცი ერთი წუთით… რა უნდა ვესაუბრო და… პაემანი დავუნიშნო!… მკურნალი მყავს აქ, მკურნალი!… გვერდით მიდგას… ყველაფერს მერე აგიხსნი… (მობილურს თამაზს მიაჩეჩებს) ჩემი ნათლულია, ანგელოზივით ბავშვია და… მოკლედ, ჩემზე უკეთ უმკურნალებ კიდევაც და დიაგნოზ-საც დაუსვამ…
თამაზი. ნანა,…
ნანა. ესეც ხომ ახალი ბავშვის გაკეთება არ არის?… უკვე გაკეთებულია! მთავარია, შენ პროცესი დაიწყე და პატი-ვისცემა მერე ამათზე იყოს…
თამაზი. ნანა, მე არავისი პატივისცემა არ მჭირდება… ჰო, ლაშიკო, გამარჯობა… არაფერს მოგიტან და, ალბათ, მომა-ვალშიც არც არასდროს გნახავ…
ნანა. მიდი, მიდი, პროცესი! პროცესი…
თამაზი. (მობილურში) …ახლა უკვე შეგვიძლია დავემშვიდო-ბოთ ერთმანეთს… ყველაფერი კარგად იქნება… ამას ნამდ-ვილად გპირდები… მშვიდობით.
თამაზი მობილურს გათიშავს და ნანას მიაწვდის. ამასობაში თავის მობილურზე ბიკენტიმაც გადარეკა და ახლა თამაზის ზურგს უკან დგას, ყურმილს მიაჩრის.
ბიკენტი. თხა თხაზე ნაკლებიო, ხომ იცი… ჩემი ცოლია, ნათელა ჰქვია, ართრიტი აწუხებს, მარილები დაუგროვდა…
თამაზი. ხალხო, მე მართლაც წმინდანი ან ბუდა ხომ არ გგონივართ?
ბიკენტი. რაც მეტი ხარ!… დავაგინო?
47
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
თამაზი. გინება რად გვინდა?
ბიკენტი. აბა, სახლში, ავადმყოფებში, ჯანმრთელმა კაცმა რა ვაკეთო ახლა?
თამაზი. ხალხო, გესმით, მე ჩემს თავს ჯერ ვერ ვაკონ-ტროლებ! თანაც ყველაფერი უზარმაზარ ენერგიას საჭი-როებს…
ბიკენტი. ეს ერთი დაელაპარაკე და არც ენერგიას მოგაკ-ლებ და არც ყურადღებას,…
თამაზი. გამარჯობათ, ქალბატონო… ჩემი ხმა გეცნობათ? არა მგონია, ოდესმე შევხვედროდეთ… კარგით, ახლა, და-გემშვიდობებით… არა, ბიკენტი მერე ყველაფერს აგიხ-სნით… ჰო, მარილები აღარ შეგაწუხებენ… წნევაც ამიტომ გქონდათ… მაგრამ საამისოდ თქვენც უნდა დაატანოთ თავს ძალა… უნდა გამოიცვალოთ… კარგად ბრძანდებო-დეთ…
თამაზი დააპირებს მობილური ბიკენტის დაუბრუნოს, მაგრამ გა-დაიფიქრებს, ჯიბეში ჩაიდებს. ამასობაში ნანა უკვე მზად არის, თავის მობილურს მიაწვდის.
ნანა. ეს ერთიც და მოვრჩი!…
თამაზი. ნანა, მე ეს აქამდე არასდროს გამიკეთებია, ისიც დაამატე, ხუთი დღეა მკვდარივით ვესვენე…
ნანა. კაცი საავადმყოფოშია, იქ რომც მიგიყვანო, არ ვიცი, ან მივასწრებთ, ან არა… ჩქარა!
თამაზი. მე ამის ნება არა მაქვს! გესმის? არ მაქვს! ყვე-ლაფერი ხომ ჩემზე გადმოდის! ჩემი ჯანმრთელობის ხარჯზე ხდება!
ნანა. აქამდე შენს გარშემო მყოფთ კარგი დღე დააწიე?
თამაზი იძულებულია ყურმილი აიღოს
თამაზი. გისმენთ!… ალო!…
ნანა. ხომ გითხარი, საავადმყოფოშია… ცუდად არის… ვერც ლაპარაკობს…
თამაზი გაინაბება, ცოტა ხნის შემდეგ კი მობილურს გათიშავს და ჯიბეში ჩაიდებს, ღონემილეული ქვაზე ჩამოჯდება, თავისთვის რა-ღაცას ბუტბუტებს. 48
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ნანა. რატომ არ დაელაპარაკე? მომეცი ტელეფონი, ერთხე-ლაც გადავურეკავ.
თამაზი. ცოტა ხანი გავჩუმდეთ.
ნანა. ასე ხართ ყველა წმინდანები! ჯერ პროცესს დაიწყებთ, მერე კი უკან იხევთ!
თამაზი. გაჩუმდი ერთი წუთით!
ნანა. როგორ უნდა გავჩუმდე, კაცს თუ შენი დახმარება სჭირდება!
თამაზი. რაც დასახმარებელი სჭირდა, მე უკვე დავეხმარე…
ბიკენტი. მოკვდა?
თამაზი. აღესრულა…
ნანა. ლევანი მოკვდა?
თამაზი. გავაცილე, სადამდეც ძალა მიმიწვდა…
ნანა. ვაი, მე! ლევან ბიძია!
თამაზი. ნუ ტირი… დაწყნარდი… ეგ უკვე კარგად არის…
ნანა. რა ეშველებათ, უშენოდ, უბედურებს!
თამაზი. მოდი, ნანა, ტყუილად ტირილს, ჩვენი გასაკეთებე-ლი მაინც გავაკეთოთ…
ნანა. საწყალი ოჯახი! უბედური ხორეშანი!
თამაზი ნანას შეძლებისდაგვარად დააწყნარებს, ცრემლებს შეუ-შრობს და სამგლოვიარო ცეკვის შესასრულებლად დააყენებს.
თამაზი. “შავლეგ, შენი შავი ჩოხა, შავლეგო!”
ნანა. “შავლეგ, შენი შავი ჩოხა, შავლეგო!”
თამაზი. “სისხლში გაგიხამებია, შავლეგო!”
ნანა. “სისხლში გაგიხამებია, შავლეგო!…”
ცეკვისა და სიმღერის შესრულებისას თამაზი ცუდად გახდება და ჯერ ქვაზე ჩამოჯდება, შემდეგ კი თავს ვერც ასე შეიმაგრებს და ნელ-ნელა მიწაზე ჩამოცოცდება. ნანაც ცეკვას შეწყვეტს. ამასობა-ში ბიკენტი ქალის მიერ წამოღებულ ყავიან თერმოსს დაეპატრონა და ნალექიანი შავი ყავით იჭყიპება. ტაშს დაუკრავს.
ბიკენტი. რაც კარგია, კარგია!
ნანა. თამაზ, რა მოგივიდა? თამაზ!
ბიკენტი. თავი “ლა-სკალაში” მეგონა! კარგი “აბესალომ და ეთერი” რომ დაედგათ!
ნანა. თამაზ! 49
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ბიკენტი. გულრიფშელ ქალებს ყავის მოდუღებაც დიდებუ-ლად გცოდნიათ!
ნანა. ბიკენტი, მოდი, დამეხმარე!
ბიკენტი. სულ ცოტას მარილსაც ამატებ, ხომ? ყავა იმის-თანაა, მკვდარს ააყენებს საფლავიდან! მკვდარს!
ნანა. ფუი, ეშმაკს! თამაზ! რა მოგივიდა?… თუ გვეთამაშები?
ბიკენტი. მობეზრდა ტელეფონით ხალხის მკურნალობა და… მოაწყო მეორე მოქმედება.
ნანა. წყალი, ბიკენტი!
ბიკენტი. ა-ა, ყავა!
ნანა. რა დროს ყავაა! ცუდად არის კაცი!
ბიკენტი. წყალი არ გვაქვს, ხომ იცი!…
ნანა. მერე, მოიტანე! კაცი არ ხარ?
ბიკენტი. მოგეხასიათება – კაცი ხარო, საქმე საქმეზე რომ მიდგება – ბიკენტი, ღვიძლი დასავით მიგულეო! დევიჯე-რო, სხვას ჰკურნავს და თვითონ ცუდად გახდა?
ნანა. შეხედე, რა ფერზეა!
ბიკენტი. ჰო-ო!… რაღაცამ აწყინა უდავოდ!
ნანა. მოიწამლა?
ბიკენტი. კილკა იქნება! ასპროცენტიანი!
ნანა. რა კილკა?…
ბიკენტი. რა და –კილკა!… ხომ ვეუბნებოდი – ვადა აქვს გასული!
ნანა. რა დროს ვადაზე საუბარია? ვუშველოთ კაცს რაიმე!
ბიკენტი. მითხარი და ვიზამ!
ნანა. წყალი ხომ გქონდა მანქანაში? აბა, მარდად! კუჭს გა-მოვურეცხავთ!
ბიკენტი. კუჭის გამორეცხვა… – კაი საქმეა!
ბიკენტი ადგილს მოსწყდება. ნანა ცდილობს თამაზი მოაბრუნოს, აკვალანგით ჟანგბადს შეასუნთქებს;
ნანა. რომ აწყინოს? (ჟანგბადიან ბალონს კვლავ განარიდებს) თამაზ! თამაზ! კიდევ რა ვქნა? ხელები ცივია…ხომ არ შეგცივდა? ფეხებიც სულ გაყინულია!
ნანა ფუსფუსებს; თამაზს სუდარაში გაახვევს, შემდეგ კი თავადაც გვერდით მიუწვება, ჩაიხუტებს, ცდილობს გაათბოს. საპირისპირო მხრიდან ამირანი შემოვა.
50
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ამირანი. ხომ არ შეგაწუხეთ?… გატყობთ, დროს უქმად არ ჰკარგავთ!
ნანა. წყალი არც შენ გაქვს?
ამირანი. შამპანურის აბაზანასაც ხომ არ მომთხოვ!?
ნანა. უბრალოდ სასმელი წყალი!… რას მიყურებ?!
ამირანი. წყალი რად გინდათ?
ნანა. ყავის მოსადუღებლად! ხომ ხედავ, პიკნიკი მოგვიწყვია!
ამირანი. ვხედავ.
ნანა. ჰოდა, თუკი ხედავ, აიღე და დამეხმარე! არა, აჯობებს ბიკენტის დაეწიო – ეგ ნაღდად ცივ წყალს მოიტანს, ჩვენ კი თბილი გვინდა…
ამირანი. წყალი სადღა უნდა გაათბოს?
ნანა. სადმე ახლომახლო… მეზობლად ვინმეს სთხოვოს…
ამირანი. ბიკენტი სადღა უნდა ვნახო?
ნანა. თავის მანქანასთან, საიდანაც მოვედით!… ოჰ,… მოკლედ, შენ ამას მიმიხედე!… ამდენ მამაკაცში ქალმა ვე-რანაირი სარგებებელი რომ ვერ ნახოს! (აქაურობას სა-სწრაფოდ გაეცლება) ბიკენტი!… ბიკენტი!…
ამირანი აქაურობას მოათვალიერებს, დაცარიელებულ თერმოსს გადმოაპირქვავებს,.
ამირანი. მართლაც ამოწრუპეს ყველაფერი… (ჭიქაში ჩაიხ-ედავს) წარმატებული მოგზაურობა,… სასიყვარულო შეხვე-დრა ერთი, სასიყვარულო შეხვედრა მეორე… (თამაზს) კარგად ჩავბუჟბუჟდით, ხომ არ გცივა?… დიდხანს აპი-რებთ კიდევ აქ იყოთ?… იქნებ მე არყის მასატანად გავ-ვარდე?… თავის ლუდიანად?… თუმცა, რა ჩემი საქმეა? ეშხიანი ახალგაზრდა ქალია, კაი მწვადს ცვარი რომ გად-მოსდის!… ჯანში რომ შეგერგება… მე… გვერდზე ვიყავი გასული,… ცოტა ვიფიქრე… მოკლედ… მაგრად მივირთვი შენთან… ვაღიარებ!… ყველა ამბავში… მაპატიე… რა იყო, ხმა ამოიღე!… შენც უნდა გამიგო – გამოუვალ მდგომა-რეობაში ვარ – ვალის დასაბრუნებლად შავები მომიგ-ზავნეს უკვე… უნდა დამეხმარო!… შენ თუ არა, სხვასთან აღარსად მიმესვლება… თამაზ! მთვრალი ხარ?… ხმა ამო-იღე!… თუ კიდევ მებუტები?… რას იზამ, ვჭამე, მივირთ-ვი!… ხომ არ უნდა მომკლა?!… გეუბნები – შენს იქეთ
51
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
გზა არსად მაქვს! აღარსად!… თამაზ, დამეხმარე!… გთხოვ!… გემუდარები!… გიჩოქებ!… ამაზე მეტი რა ვქნა?!… თამაზ! უშენოდ დაღუპული კაცი ვარ!… გესმის?! შავები სახლში შემომივარდებიან, ოჯახს დამიწიოკებენ!… ალბათ მართალი ხარ… ეტყობა, მართლაც დახმარების ღირსი არ უნდა ვიყო… ამას წინათ სწორად ბრძანე – კა-ცობას თუკი დაიბრალებ, ბევრი არც უნდა გაახურო…
ამირანი მიმოიხედავს, შორიახლოს, მიწაზე დაგდებულ ნანას ჩან-თასთან მივა და შიგნიდან თავის პისტოლეტს ამოიღებს, ჩახმახს შეაყენებს.
ამირანი. თამაზ, მე არ გეხუმრები, შენს იქეთ გზა არ მაქვს მეთქი… არჩევანი ახლა შენზეა… მამოწმებ?… გეუბ-ნები, არ გეხუმრები!… ბებიაშენისამ, აი, შენ ჭკუაზე ვია-რო!… ვაი მე, დედიკო!
ამირანი იარაღს შუბლთან მიიტანს და ჩახმახს ჩამოსხლეტს. იარა-ღი გავარდება და ჭადარზე ჩამომსხდარი, დასაძინებლად გამზადე-ბული ყვავები აიშლებიან, ერთი კი ძირს ჩამოვარდება, ფართხა-ლებს და საწყლად ჩხავის. გაკვირვებული ამირანი პისტოლეტს მოათვალიერებს, ლულის ყუიდან გამოვარდნილი ტყვიის მიერ გა-კეთებულ ნახვრეტში თითს ჩაჰყოფს, ჩხირით კენჭებით გატენილი ლულის გამოჩიჩქნას მოინდომებს, ბოლოს კი, მომხდარით გამწარე-ბული, პისტოლეტს გვერდზე მოისვრის.
ამირანი. გამეხუმრე? ისიამოვნე? რაღატომ არ იცინი?… თამაზ! (მეგობარს დააკვირდება) თამაზ, რა მოგივიდა? ხმა ამოიღე!…
თამაზი. მაპატიე, ამირან! ბევრის თავი ახლა არ მაქვს…
ამირანი. ცუდად ხომ არ ხარ?
თამაზი. გეკადრება?… უბრალოდ, ზედმეტი გადატვირთვები ხანდახან გემებსაც ძირავენ…
ამირანი. “ტიტანიკს”, ახლა ნუ გამითამაშებ… თანაც, ეგ გემი აისბერგს შეეჯახა… ზომებშიც, ცოტა არ იყოს, განსხვავდებით…
თამაზი. გემივით თუ არა, კოსმონავტივით მაინც ვარ… იუპიტერზე დაშვებული კოსმონავტივით… თანაც უსკაფან-დროდ… არა უშავს, მგონი გამოვძვერი… ახლა უკვე მალე ავდგები… ხომ არაფერი გაქვს, წამომახურო?… შემამცივნა
52
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
რაღაცა…
ამირანი გარშემო მიმობნეულ ნივთებს შორის საძილე ტომარას მოძებნის და მეგობარს გადააფარებს. თამაზს ხველა აუტყდება, აცემინებს და ცხვირს ხშირად იხოცავს.
ამირანი. ასე ხომ კარგად ხარ?
თამაზი. გმადლობ… შენს ვალთან დაკავშირებით…
ამირანი. მოდი რა, ჯერ იუპიტერიდან დედამიწაზე დავ-ბრუნდეთ… “ტიტანიკის” განძიც ზედაპირზე ამოვიტანოთ. სხვა ხომ არაფერი გინდა?
თამაზი. არა, გმადლობ.
ამირანი. სულ გამიცივდი? მოდი, ეს წამალი გამომართვი, ცხვირში ხშირ-ხშირად ჩაიწვეთე. (ცხვირში წამალს ჩაუწვე-თებს და ბოთლს მეგობარს მისცემს) უკეთ ხომ ხარ?
თამაზი. ჰო… ერთი ეს უბედური ყვანჩალაც მომიყვანე!
ამირანი. რა დროს ყვავებია?!
თამაზი. არ იცი, ახლა რომ ყვავების დროა? ყვავების საუ-კუნე… ეპოქაზე რომ არაფერი ვთქვათ!
ამირანი. მე მგონია, დაჭრილია…
თამაზი. იმისთანას რომ ბუთქავ!… რამ გაგამწარა?… ნორ-მალურ ჭკუაზე ხარ?
ამირანი. ხელში როგორ ავიყვანო?…
თამაზი. ფრთები დაუკავე… აი, ასე…
ამირანი. სისხლი სდის!
თამაზი. მერე შიდსი კი არ სჭირს!… იმედია!… მომიყვანე, სანამ დროა!
ამირანი თამაზს დაჭრილ ყვავს მოუყვანს, მოედანზე აქოშინებული ნანა შემოვარდება.
ნანა. სისხლი?! რა მოხდა? შენ გესროლა?
ამირანი. დამშვიდდი…
თამაზი. ვსაუბრობთ, ხომ ხედავ…
ნანა. ჰუჰ!… გული ამოვარდნაზე მაქვს…
თამაზი. შენ რას ელოდი?
ნანა. ძალიან შემეშინდა…
თამაზი. ხომ გითხარით – დამშვიდება გვმართებს-მეთქი… ყველაფერი კარგად იქნება…
53
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ნანა. ეს ყვანჩალა…
თამაზი. ადგილობრივმა ბიჭებმა გაინადირეს…
ნანა. შენ? მოხვედი ჯანზე?
თამაზი. გამოუცდელობით მომივიდა… ეგ არაფერი… ამიე-რიდან უფრო ფრთხილად ვიქნები.
თამაზი დაჭრილ ყვავს გულში ჩაიხუტებს, ეფერება, რაღაცას ჩას-ჩურჩულებს.
ნანა. ცოცხალია?
თამაზი. ყვავი მკვდარი ბევრი გინახავს?
ნანა. არა.
თამაზი. არც მე.
ნანა. შეიძლება მოვეფერო?
თამაზი. ამირან, მოვაფერებინოთ?
ამირანი. მაგის გამგებელი შენ ხარ.
თამაზი. დაიმახსოვრეთ – მე არავის არ განვაგებ…
ნანა. როგორ ცახცახებს…
თამაზი. ადამიანისა ყველა ცოცხალ არსებას ეშინია… არა უშავს, ახლა თავის ჩვეულ გარემოს დაუბრუნდება და…
თამაზი ყვავს ზურგზე ორიოდეჯერ ხელს კიდევ გადაუსვამს და ჰაერში შეაგდებს. ფრინველიც ფრთებს გაშლის და ჩხავილით თა-ვისი თანამოძმეების მიმართულებით გაფრინდება. დამსწრენი მას მზერით გააცილებენ.
ნანა. ძლიერი ფრინველი სჩანს.
თამაზი. მთავარია – დღეგრძელია…
ნანა. დღეგრძელიო? რომელმა თქვა – აღარ ვიწინასწარმე-ტყველებო?
თამაზი. ფაქტი სახეზეა!
ნანა. მართალი ხარ… გაცივდი? ვიღაცამ – “ჯანის სიმრთე-ლეო”?
თამაზი. ამირანმა წამალი მომცა… იმედია, მიშველის…
სცენის გარედან გაისმის ბიკენტის გინების ხმა, შემდეგ კი ის თა-ვადაც შემოვა, ცალი ხელით სკინტლს იწმენდს, მეორეში კი დიდი სავსე ბოთლი უჭირავს.
ბიკენტი. ოჯახდასაქცევები! გადაჯიშდით!… თქვენი სინსი-
54
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ლა გაწყდა! ეს პერანგი აღარც ჩაიცმევა!…
ამირანი. რა ხდება?
ბიკენტი. გადაიჯვეს ამ ფრინველებმა თავზე! გადაიჯვეს! რა ხდება, ტრაწის წამალი დაალევინა ვინმემ, მე მაგათი დედა ვატირე! რა გაჩხავლებთ, რა?!
თამაზი. უხარიათ!
ბიკენტი. მერე რა ახარებთ?… პირველი მაისია?!…
თამაზი. სიცოცხლე უხარიათ…
ნანა. ხომ გითხარი – სკლინტს ბედნიერება მოაქვს! ბედნიე-რი კაცი ხარ!
ბიკენტი. ამას უკვე სკინტლიც არ ჰქვია!
ნანა. წყალი მოიტანე?
ბიკენტი. გზად, ერთ საფლავთან ღვინო ვნახე დატოვებული და ვიფიქრე, თუკი კაცს კუჭი აქვს გამოსარეცხი, კილკას თეთრი ღვინო უკეთესადაც გამოურეცხავს…
ნანა. თქვენთან მოწამვლას მასე მკურნალობენ ხოლმე?
ბიკენტი. აბა, ჩემი მოგონილი ხერხი ხომ არ გგონია? ერი-დება კილკა ღვინოს, გაურბის…
ნანა. რაკი ასეა, განვარიდოთ… ჩამოასხი!
ბიკენტი. აბა, სხვა რისთვის მოვიტანე! (ჩამოასხამს და ერთჯერად ჭიქებს დამსწრეთ მიაწვდის)
ნანა. რაკი მამაკაცებთან ბედი მაინცდამაინც არ მწყა-ლობს,…
ბიკენტი. სხვებისა არ ვიცი, გული კი ჩემზე ტყუილად აი-ცრუვე! ნაღვლის ბუშტიც მუშაობს, სხვა ყველაფერზე რომ არაფერი ვთქვათ!…
ნანა. …კაცურ საქმესაც მე ვიტვირთავ და თავს ნებას მივ-ცემ ეს ჭიქა ავწიო, ჩვენს თამაზს ბედნიერი გზა დავულო-ცო… მით უმეტეს, რომ მომავალში ყველა ჩვენგანის მშვიდად დარჩენა ამ მოგზაურობაზეა დამოკიდებული
ბიკენტი. ჩემთან სოფელში როგორც იტყოდნენ, “შინ მშვი-დობით დაგვიბრუნდი!”
ნანა. ამაზე თბილისშიც ვილოცებთ… გერმანელ ქალებზე, ხომ იცი, თვალებს ზედმეტად ნუ აცეცებ – ბევრი ენერ-გია მიაქვთო…
ბიკენტი. მით უმეტეს, აქ ამისთანა მანდილოსნები გელო-დებიან…
55
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
ნანა. არ გვინდა ადვოკატები! ნუღარ გავაჯანჯლებთ! აბა, ყველა ჩვენი საქმე დღევანდელივით წარმატებულად დაგ-ვირგვინდეს!…
დამსწრენი ჭიქებს ერთმანეთს მიუჭახუნებენ და შესვამენ.
ბიკენტი. იცოცხლე!
ნანა. ხომ არ დაგავიწყდა, საჭეს უნდა მიუჯდე?
ბიკენტი. ჯანმრთელ კაცს ეს ჭიქა დამათრობს?… თან აქაურ გზებს კარგად ვიცნობ! ინსპექტორს სიახლოვეს არ გავიკარებ… აბა, მეორეც ჩამოვასხათ…
ღვინის შესმის შემდეგ ამირანი ჩუმ-ჩუმად განერიდება აქაურობას.
თამაზი. ამირან, სად მიიპარები?
ბიკენტი. ეგრე სად არის, ძმაო?
ამირანი. მე,… თქვენ აქ თქვენი პიკნიკი გაგიმართავთ, ხომ შეიძლება, მეც ჩემი მქონდეს?
ნანა. აბა, ქვეშ-ქვეშად გამოძრომა არ იყოს!… ნიჩაბი ვის დაუტოვე?
ამირანი. წავიღებ, თქვენ კი არ დაგიტოვებთ…
თამაზი. იწყინა ბიჭმა,… ამირან, შენს ვალებთან დაკავშირე-ბით ვფიქრობდი, რითი შეიძლებოდა დაგხმარებოდი და… რაიმე საქმე უნდა წამოვიწყოთ…
ამირანი. საქმის გახსნას იცი რამდენი დრო უნდა? ფულს სასწრაფოდ მთხოვენ…
თამაზი. სასწრაფოდ… თუნდაც… საინტერესო სტატიების სერია შემიძლია გამოვაქვეყნო…
ამირანი. იცი, საუკეთესო გაზეთში ერთ გვერდში რამდენს მოგცემენ?
თამაზი. მე რომ ვუკვეთავდი, თითო გვერდში მართმევდ-ნენ…
ამირანი. ეგ შენ გართმევდნენ, თორემ შენ ასჯერ ნაკლებს გადაგიხდიაN… თანაც სტატიის ფული ვის სად ეყოფა?
ბიკენტი. რაშია საქმე?
თამაზი. ვალები აქვს ბიჭს, შავები მიუქსიეს უკვე…
ბიკენტი. პრობლემა რაღაშია?
თამაზი. უნდა დავეხმაროთ.
ბიკენტი. ფული გინდა იშოვნო? (ჯიბიდან კარტს ამოიღებს,
56
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
თამაზის თვალწინ აჭრის და ერთ ქაღალდს ამოიღებს) რა კარტია?
თამაზი. გულის შვიდიანი.
ბიკენტი. ესა?
თამაზი. ჯვრის ვალეტი… (მოსაუბრეს ეჭვის ტვალით შეათ-ვალიერებს) არა, ბიკენტი, ამ გზით ჩვენ ვერ გავივლით.
თამაზი კარტებს აკეცავს და ბიკენტის ჯიბეში ჩაუბრუნებს. ბიკენ-ტი თავისას არ იშლის, ერთსაც ამოიღებს.
ბიკენტი. ეს რა კარტია?
თამაზი. არ ვიცი… არა, არა და არა!
ბიკენტი. მაინც?
თამაზი. არანაირი კაზინო და არანაირი ტოტალიზატორი! არანაირი ხალხის მოტყუება!
ბიკენტი. მოტყუებას ვინ გთხოვს? პატიოსნად შევალთ, პა-ტიოსნად დაგვირიგებენ…
თამაზი. ქართული ხომ გესმის?
ბიკენტი. მაშინ… ვუმკურნალოთ…
ნანა. შორ მანძილებზე ინტერნეტიტაც შეგვიძლია…
თამაზი. არც ეს ივარგებს… ხომ ნახეთ, რა დღეში ჩავვარ-დი? თანაც პირველად კიდევ მეპატია, ყველაფერი ჩემს გა-მოუცდელობას და უცოდინრობას დაბრალდა. ჩვენი სნეუ-ლებები ჩვენი ცხოვრების წესის გაგრძელებაა…
ბიკენტი. აბა აღარ ყოფილა საშველი!
თამაზი. მე შემიძლია ადამიანებს დაშვებული შეცდომები დავანახო, ცხოვრება გამოვასწორებინო…
ბიკენტი. “საკუთარი განავალი კარგად ყარსო” – ხომ გა-გიგია?! ამაში ფულს ნაღდად არავინ გადაგიხდის!
ამირანი. სპასო, რა, ბიჭებო!
თამაზი. მოიცა, ამირან! მე ხომ ადამიანებს… დაკარგული ნივთები შემიძლია მოვაძებნინო! მახსოვრობას გავუღვი-ვებ…
ბიკენტი. არქეოლოგია?
თამაზი. არქეოლოგიაც!… ამირან, ხომ ხედავ? ბიკენტიც მიხვდა!
ბიკენტი. ბიკენტი “ც” არის? აბა მითხარი ერთი, აგერ ბე-ლა აფაქიძეს რა ჩააყოლეს საფლავში?
57
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
თამაზი. არა! არა!… ბიკენტი, არ გესმის, რომ სასწაულებ-იც, ძარცვაც, ყაჩაღობაც, საფლავების დარბევაც და, საერთოდაც სხვათა ხარჯზე ცალკეული ადამიანის, თუნ-დაც საუკეთესო მეგობრის პირადი გამდიდრების გზა ჩემთვის ამიერიდან გამორიცხულია?
ბიკენტი. აბა, მიყურე მაშინ ლამაზ თვალებში!
ნანა. თამაზ, პირამიდების აგორების გარდა ფინანსებში თუ ერკვევი?
თამაზი. ცოტა რამ გამეგება…
ნანა. იქეთ, დასავლეთში?
თამაზი. იქეთაც.
ნანა. მით უმეტეს, ახალი თვისებების გათვალისწინებით?
თამაზი. Yეს.
ნანა. შენი ცხრა მილიონის ერთი პროცენტი ოთხმოცდაათი ათასია უკვე. ამირან, შენი ვალის დასაფარავად მეტი გე-საჭიროება?
ამირანი. არა.
ნანა. (თამაზს) მაშინ მოიფიქრე რაიმე კომბინაცია… მე მზად ვარ ცოტა ხანს მოვითმინო… ცხრა მილიონში გამოცდილ ფინანსისტს არ გაუჭირდება მოკლე ვადაშიც კი საინტერე-სო სვლის მოფიქრება.
ბიკენტი. ფლეშ როიალი!
თამაზი. ისევ ფულის კეთებაში გადავვარდე?
ნანა. არა, ამას ფულის კეთება არ ჰქვია. ჩვენში ამას მეგო-ბრის დახმარებას ეძახიან.
თამაზი. თქვენი ვალი? როდისღა გავისტუმრო?
ნანა. ხომ გითხარი, მე დაგიჯერებ… ცოტა ხანს მოვითმენ… იმედია ბიკენტი-ბატონიც არ დაგვძრახავს, მისი კუთვნილი თანხა ამისთანა საქმეს რომ მოხმარდეს…
ბიკენტი. ისევ დაიწყო ამან…
თამაზი. რას გაუნაწყენდი?
ბიკენტი. ხომ გითხარი – პროსტო ბიკენტი!
ნანა. კარგი, ბატონო! ბიკენტი, დავაცლით თამაზს, ჩვენს ხარჯზე ამირანს რომ დაეხმაროს?
ბიკენტი. დაეჯერება?
ნანა. ჩემო ბიკენტი, ყველამ თავისი თვითონ გადაწყვიტოს…
ბიკენტი. ოღონდ ერთი პირობით.
58
მწгчкшы Ойმы, ыйმщЕчуЫш
ნანა. ბრძანე…
ბიკენტი. ეს ჩასასვენებელი რამდენად შეაფასე?
ნანა. მუშტარს ხომ შენი თანდასწრებით მოველაპარაკე…
ბიკენტი. ამ კუბოს შენი წილი რომ დამითმო, მოსულა?
ნანა. რაზეა ლაპარაკი!
ბიკენტი ჯიბიდან ფულს ამოიღებს და გადაითვლის. ნანა არ ართ-მევს..
ბიკენტი. გამომართვი!
ნანა. არ გინდა ახლა, ბიკენტი!
ბიკენტი. კუბოს ჩუქება არ გამიგია! ეს ხარახურაც შენთ-ვის დამითმია.
ნანა. სარჩული რომ დახიე, მარტო გამოუცვლი? ამირან, ხომ ხედავ, ყველაფერი გადაწყდა!
ბიკენტი. სარჩულს ვინ ჩივის? მაშ ეს კუბო ჩემია?… არა-ვინ შემეცილება?
თამაზი. შენი იყოს! ხალხო, მოდით, ცოტაც შევბუჟბუჟდეთ! ამ ჭიქით, მინდა ურთიერთგაგების, თანადგომის, სიყვარუ-ლის, თვითეული ჩვენგანის გაბედნიერების სადღეგრძელო შევსვა! ამ ყურძნის თვალში ჩამდგარ მზეს გაუმარჯოს, ქალის თვალში კი ამ კამკამა ღვინის დარ სიყვარულის ცრემლს გაუმარჯოს! დამიჯერეთ, ამაზე ძვირფასი ამ ქვეყნად არაფერია! ყველა არსების გაბედნიერებისა იყოს!
ბიკენტი. ამ “ყურძნის მზის ცრემლის თვალში” ხომ არა-ფერი შეგეშალა? არაფერი აგერია?
თამაზი. მგონი, არა!
ბიკენტი. იცოცხლე! (მიუჭახუნებს) ერთი სათხოვარი მეც მექნება თქვენთან (კუბოში ჩაწვება) მოდით ხალხო, ჩამ-მარხეთ!
ნანა. კარგი ახლა, ბიკენტი!
ბიკენტი. მე კი გეუბნებით – ჩამმარხეთ! ძალიან გთხოვთ! გემუდარებით! საფლავში ჩამასვენეთ, მიწა დამაყარეთ, ოღონდ კი მართლაც მიბოძეთ ერთი წვეთი ბედნიერება! სულ ერთი წუთით! დამიჯერეთ, ამისათვის მე ყველაფერზე ვარ მზად! მეც მინდა თქვენისთანა მეგობრები მყავდეს! მეც მინდა თქვენნაირი მეგობარი გავხდე! გესმით, მე სა-მოთხეში მინდა! სამოთხეში! ხალხი არ ხართ?! ჩა-მა-სვე-
59
ыщыщ жЯувдшЫмшдш
60
ნეთ!… ბოლოს და ბოლოს ჩიტებმა ამდენი ტყუილად ხომ არ მაჯვეს!? სამოთხე მე ამ ცხოვრებაში, ახლა, აქ, ამ ქვეყნად, ამ ქვეყანაში მინდა!
ფარდა

თბილისი, ქრისტეშობისა 21, 2001

წყარო – http://www.geoscript.ge/upload/library/Piesa_mwuxris_Jams_samoTxeSi_12_noemberi_2010.pdf

About Mimos Finn

Mimos Finn is invisible
This entry was posted in დრამატურგია and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s